Showing posts with label မွတ္သားဖြယ္ရာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label မွတ္သားဖြယ္ရာမ်ား. Show all posts

Tuesday, September 25, 2012

ဘုရားေနကဇာတင္တယ္ဆိုသည္မွာ

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာအမ်ား အိမ္သစ္ေျပာင္းေရႊ႕တဲ့အခါပဲ
ျဖစ္ျဖစ္၊ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ အသစ္၀ယ္ယူ ပူေဇာ္လာတဲ့ အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အႏၲရာယ္ကင္း ပရိတ္ပ႒ာန္း ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပဲြ လုပ္တဲ့အခါပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ဘုရားအေနကဇာ တင္ပဲြေလးေတြကုိ လုပ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဘယ္ေၾကာင့္လုပ္တယ္ဆုိတာ တိတိက်က် မသိၾကေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕က ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ အသစ္ကုိ အေနကဇာတင္မွ ကုိးကြယ္ေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္တတ္ၾကတာ ရွိသလုိ အေနကဇာတင္မွလည္း ဆင္းတုေတာ္ဟာ တန္ခုိးပုိႀကီးတယ္လုိ႔ ထင္တတ္တာေတြ ရွိျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘုန္းႀကီးေတြကုိ ပင့္ၿပီး ဘုရားဆင္းတုေတာ္ကုိ စားပဲြခုံေပၚမွာတင္ၿပီး ပတ္ပတ္လည္ ဘုန္းႀကီးေတြက ၀ုိင္းၿပီး အေနကဇာ တင္ေစၾကတာ ျဖစ္မွာပါ။ ပုိဆုိးတာက တစ္ခ်ိဳ႕ ဒီ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကုိ ဒီလုိအေနကဇာ မတင္ရင္ မကုိးကြယ္ေကာင္းဘူးလုိ႔ ထင္ေနၾကတဲ့အျပင္ ဘုန္းႀကီးေတြက ဒီဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ ကုိးကြယ္ႏုိင္ေအာင္ အေနကဇာတင္ၿပီး ျပဳလုပ္ေပးတယ္လုိ႔ ထင္ေနတတ္တဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လဲြေနၾကတာေလးေတြကုိ ေျပာတာပါ။ ဘုန္းႀကီးကျပန္ၿပီး ဘုရားကုိမ်ား တန္ခုိးထက္ေအာင္ ဖန္တီးေပးရသလားဆိုတာက စဥ္းစားသင့္တဲ့ အရာေလးတစ္ခုပါ။

တကယ္ေတာ့ ဘုရားအေနကဇာ တင္တယ္ဆုိတာ ဘုရားကုိ ပူေဇာ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေနကဇာဆုိတဲ့ စကားရဲ႕ မူရင္းစကားလုံးက “အေနကဇာတိ သံသာရံ..” စတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဥဒါန္းစကားေတာ္က လာတဲ့ စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ အေနကဇာတိ သံသာရံမွာပါတဲ့ အေနကဇာတိဆုိတဲ့ စကားကုိပဲ အလြယ္ယူၿပီး အေနကဇာတင္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစကားဟာ ျမတ္စြာဘုရား သစၥာေလးပါးကုိ သိၿပီး သဗၺညဳတ ဉာဏ္ေတာ္ကုိ ရၿပီးေနာက္ ပထမဆုံး က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္က

“အဖန္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲလွစြာေသာေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္သူ တဏွာလက္သမားကုိ ရွာေသာငါသည္ ထုိတဏွာလက္သမားကုိ ျမင္ႏုိင္ေသာဉာဏ္ကုိ မရေသးသျဖင့္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာပတ္လုံး က်င္လည္ခဲ့ရေလၿပီ။ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္ေသာ ဟယ္… တဏွာေယာက္်ား လက္သမား… ငါသည္ သင့္ကုိ ပညာမ်က္စိျဖင့္ ယခုျမင္အပ္ၿပီ၊ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေနာင္တစ္ဖန္ သင္ေဆာက္လုပ္ရမည္မဟုတ္၊ သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ၿပီ၊ အ၀ိဇၨာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြဋ္ကုိ ဖ်က္ဆီးအပ္ၿပီ၊ ငါ၏စိတ္သည္ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ၿပီ၊ တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း အရဟတၱဖုိလ္သုိ႔ ရၿပီ… " (ဥဒါန၀တၳဳ)

ဟူ၍ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ရၿပီးခ်င္းခ်င္း က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဒီပုံရိပ္ကုိ အာ႐ုံျပဳၿပီး သဗၺညဳတ ဘုရားကုိ ပူေဇာ္တဲ့ အေနနဲ႔ ဘုရားရွင္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဒီ အေနကဇာတိ သံသာရံ အစရွိတဲ့ ဘုရားစကားေတာ္မ်ားကို ျပန္လည္ရြတ္ဆုိပူေဇာ္ ၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကုိပဲ ဘုရားအေနကဇာ တင္တယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အလြယ္ေျပာရရင္ ဘုရားအေနကဇာ တင္တယ္ဆုိတာ တန္ခုိးေတာ္အရာမွာ အတုမရွိတဲ့ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ကုိ ပူေဇာ္တဲ့ ပူေဇာ္ျခင္း တစ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအေနကဇာတိ သံသာရံ အစရွိတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္မ်ားကုိ ရြတ္ဖတ္ၿပီး ဘုရားရွင္ကုိ ပူေဇာ္တဲ့ ပူေဇာ္နည္းကုိ ဘုန္းႀကီးေတြမွ မဟုတ္၊ လူေတြလည္း အခ်ိန္မေရြ၊ ေနရာမေရြး ဘုရားရွင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူမူခ်င္း မဟာေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ အသြင္သႏၲာန္ကုိ အာ႐ုံျပဳၿပီး ရြတ္ဆုိပူေဇာ္ႏုိင္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ ပူေဇာ္တာကုိပဲ အေနကဇာ တင္တယ္လုိ႔ ေျပာမယ္ဆုိရင္ လူေတြလည္း အေနကဇာ တင္ႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဘုရားကုိ ပူေဇာ္တာ ျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။

တစ္ခ်ိဳ႕က ဘုရားအေနကဇာ တင္တာကုိ ဗုဒၶါဘိေသက အေနကဇာတင္တယ္လုိ႔ ဆုိတာရွိပါေသးတယ္။ ဘုရားကုိ ဘိတ္သိတ္ေျမာက္တယ္ေပ့ါ။ ဒါဟာ ဘုရားကုိ ဘိတ္သိတ္ေျမာက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားကုိ ဘိတ္သိတ္ေျမာက္ေပးလုိ႔လည္း မရပါဘူး။ ဆင္းတုေတာ္ကုိ ထုလုပ္ပူေဇာ္တဲ့ အရာ၀တၳဳကုိ သန္႔စင္ေစတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ပြားေတာ္ ထုလုပ္ၾကတဲ့အခါမွာ ထုလုပ္တဲ့သူေတြဟာ ေျခေထာက္နဲ႔ညႇက္ၿပီး လုပ္ၾကတာတုိ႔၊ ဟုိထားဒီထား၊ ဟုိတင္ဒီတင္ လုပ္ၾကတာတုိ႔၊ ဟုိဟာနဲ႔အုပ္ ဒါနဲ႔အုပ္ လုပ္ၾကတာတုိ႔ ရွိတတ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထုလုပ္တဲ့ အရာ၀တၳဳေတြျဖစ္တဲ့ သစ္သား၊ ေၾကး၊ ေက်ာက္စတာေတြရဲ႕ မသန္႔ရွင္းမႈေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိမသန္႔ရွင္းတာေတြကုိ သန္႔ရွင္းေစလုိတဲ့အတြက္ အႏၲရာယ္ေတြကင္းေအာင္၊ ၿပီးေတာ့ ကုိးကြယ္တဲ့သူေတြရဲ႕ စိတ္အစဥ္ သန္႔ရွင္းေအာင္ စတဲ့ သေဘာေတြနဲ႔ ဗုဒၶါဘိေသက အေနကဇာတင္တယ္လုိ႔ ဆုိတာက ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားကုိေတာ့ ဘိတ္သိပ္ေျမာက္လုိ႔ မရဘူးဆုိတာ သိေစခ်င္ပါတယ္။ အျပင္အေမွာင့္ ပေယာဂေတြ မသန္႔မရွင္းတာေတြကုိ သန္႔ရွင္းေအာင္ လုပ္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အထူးေျပာစရာ မရွိပါဘူး။

ဆုိလုိတာက ဘုရားအေနကဇာ တင္တယ္ဆုိတာ ဘုရားရွင္ကုိ ပူေဇာ္တာျဖစ္ၿပီး ကုိးကြယ္ခံ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကုိ စိတ္သန္႔ေအာင္ လုပ္တဲ့သေဘာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဆုိခ်င္တာပါ။ ဒီလုိလုပ္မွ ကိုးကြယ္ေကာင္းတာ၊ ကုိးကြယ္ထုိက္တာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိေစခ်င္တာပါ။ ဘုန္းႀကီးေတြက ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကုိ တန္ခုိးထက္ေအာင္၊ ကုိးကြယ္လုိ႔ရေအာင္ လုပ္ေပးတာ မဟုတ္သလုိ ဒီလုိမွ မလုပ္ရင္ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကုိ မကုိးကြယ္ေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ လဲြေနတယ္ဆုိတာ သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ဆုိတာ ပုံေတာ္ကုိမွန္ၿပီး ဂုဏ္ေတာ္လႊမ္းႏုိင္ေအာင္သာ ဟန္ျပအျဖစ္ ရွိေနတာျဖစ္ၿပီး မိမိတုိ႔ တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ ႏွလုံးသားမွာ ဘုရားတည္ေန၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိ အာ႐ုံျပဳ ၾကည္ညိဳမႈေတြကပဲ အဓိကဆုိတာ သေဘာေပါက္ေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘုရားအေနကဇာ တင္တာေတြကုိ လုပ္ေနၾကေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္လုပ္တယ္၊ ဘယ္လုိအဓိပၸါယ္နဲ႔ လုပ္တယ္စတာေတြကုိ မသိဘဲ အမ်ားလုပ္လုိ႔ လုပ္ေန၊ လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း တလဲြအေတြးေတြ၊ တစ္လဲြနားလည္မႈေတြနဲ႔ လုပ္ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ လဲြေနတတ္တဲ့ သေဘာေလးကုိ သိၿပီး ျပဳျပင္ႏုိင္ေအာင္ လဲြတတ္တာေလးကုိ ထုတ္ျပရင္း အကယ္၍ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ဒီလုိလဲြေနခဲ့ရင္လည္း အခ်ိန္မီ ျပဳျပင္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းသမႈ ျပဳကာ လဲြတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။
အရွင္၀ိစိတၱ (မနာပ ဒါယီ)

Tuesday, May 8, 2012

စက္ၾကီး ( ၁၃ ) ပါး

၁) ေၾသာင္းတစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ ဗုဒၵစက္။
 ၂)တစ္ဆယ့္ေလးခ်က္ ဓမၼစက္။
 ၃) တစ္ဆယ့္ရွစ္ခ်က္ သံဃစက္။
 ၄)လေရာင္၀င္းလွ်က္ ရွင္ပေစၥကဗုေဒၵါရဟႏၱာစက္။
 ၅)ျမင့္မိုရ္ေတာင္ဦးမကက်ဴးလွ်က္ မိဘစက္။
 ၆)ဂုဏ္ေက်းဇူးကိုအထူးသိလွ်က္ ဆရာစက္။
၇)၀ရဇိန္လက္နက္ ျဗဟၼာစက္။
၈)မိုးႀကိဳးလက္နက္ သိၾကားစက္။
 ၉)ေလာင္မီးက်လွ်က္ နတ္တို႔စက္။
 ၁၀)ဘြဲ႔ျဖဴလက္နက္ ဘီလူးစက္။
 ၁၁) ေတာင္ဟုန္ျပင္းလွ်က္ ဂဠဳန္စက္။
 ၁၂) အာခံတြင္းက၀င္း၀င္းေတာက္လွ်က္ နဂါးစက္။
၁၃) သံုးေထာင္သခၤ်ာ ဟိမ၀ႏၱာ အာဏာစိုးလွ်က္ သီဟစက္။

Wednesday, March 7, 2012

ခ်စ္ေဖေဖေပးပို႔ေတာ္မူ၍ ဦးဇင္းဦးေတဇိန္ စာစစ္ေပးေသာ သားလိမ ၼာသမီးလိမ ၼာ ရေစဖို႔ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မ်ား ရြတ္ဖတ္ရန္ ဂါထာေတာ္

ေယာ ေမ အယံ ဘေႏၲ၊ ကုစၧိဂေတာ ကုမာရေကာ ၀ါ၊ ကုမာရိကာ ၀ါ၊ ေသာ ဘဂ၀ႏၲံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊
ဓမၼဥၥ ဘိကၡဳသံဃဥၥ ဥပါသကံ တံ ဘဂ၀ါ ဓာေရတု အဇၨတေဂၢ ပါဏုေပတံ သရဏံ ဂတံ။

ဘေႏၲ-အရွင္ဘုရား
ေမ-တပည့္ေတာ္၏၊
ကုစၧိဂေတာ-၀မ္း၌တည္ေသာ၊
ေယာ အယံ ကုမာရေကာ ၀ါ-အၾကင္သတို႔သားသည္၄င္း၊
ေယာ အယံ ကုမာရိကာ ၀ါ-အၾကင္သတို႔သမီးသည္၄င္း၊
အတၳိ-ရွိ၏၊
ေသာ-ထိုပဋိသေႏၶသားသည္၊
ဘဂ၀ႏၲံ-ျမတ္စြာဘုရားကို၊သရဏံ-ကိုးကြယ္ရာဟူ၍၊ဂစၧာမိ-ဆည္းကပ္ပါ၏။
ဓမၼဥၥ-တရားေတာ္ျမတ္ကိုလည္း၊ သရဏံ-ကိုးကြယ္ရာဟူ၍၊ ဂစၧာမိ-ဆည္းကပ္ပါ၏။
ဘိကၡဳသံဃဥၥ-ရဟန္းသံဃာကိုလည္း၊ သရဏံ-ကိုးကြယ္ရာဟူ၍၊ ဂစၧာမိ-ဆည္းကပ္ပါ၏။
ဘဂ၀ါ-ျမတ္စြာဘုရားသည္။ တံ-ထိုပဋိသေႏၶသားကို၊
အဇၨတေဂၢ-ယေန႔မွစ၍၊ ပါဏုေပတံ-အသက္ထက္ဆံုး၊ သရဏံ-ဆည္းကပ္ျခင္းသုိ႔၊ ဂတံ-ေရာက္ေသာ၊
ဥပါသကံ-ရတနာသံုးပါး ဆည္းကပ္တတ္သူဟူ၍၊ ဓာေရတု-မွတ္ေတာ္မူပါဘုရား။

Tuesday, February 21, 2012

ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တိုင္းသိသင့္တဲ့..ဘာသာေရးဆိုင္ရာ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား

ဘဒၵကမာၻတြင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ ဘုရားငါးဆူ
၁။ ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရား
၂။ ေကာဏဂံုျမတ္စြာဘုရား
၃။ ကႆပျမတ္စြာဘုရား
၄။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား
၅။ အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရား (ေနာင္ပြင့္ေတာ္မႈမည္)

သာသနာေတာ္သံုးရပ္
၁။ ပရိယတၱိ သာသနာ = ပိဋကပ္စာေပသင္ၾကားျခင္း
၂။ ပဋိပတၱိ သာသနာ = တရားေတာ္ႏွင့္အညီက်င့္ျခင္း
၃။ ပဋိေ၀ဒ သာသနာ = ထိုးထြင္းသိျမင္ျခင္း

ရတနာသံုးပါး

၁။ ဘုရား
၂။ တရား
၃။ သံဃာ

ေဂါတမဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ပတ္သက္၍ သိသင့္ေသာအခ်က္မ်ား

ျမတ္စြာဘုရား၏ ဖခမည္းေတာအမည္ = သုေဒါၶဓန
ျမတ္စြာဘုရား၏ မယ္ေတာ္အမည္ = မယ္ေတာ္မာယာ
ျမတ္စြာဘုရား၏ ေမြးဖြားရာဇာတိ = ကပၸိလ၀တ္
ျမတ္စြာဘုရား၏ ငယ္နာမည္ = သိဒၶတၻမင္းသား
ျမတ္စြာဘုရား၏ ၾကင္ယာေတာ္ = ယေသာ္ဓရာ
ျမတ္စြာဘုရား၏ သားေတာ္ = ရာဟုလာ
ျမတ္စြာဘုရား၏ ဖြားဖက္ေတာ္ခုႏွစ္ေယာက္= ေမာင္စံ၊ ခႏိၶကျမင္း၊ ကာဠဳဒါရီအမတ္၊ ေရႊအိုးၾကီးေလးလံုး၊ ညီေနာ္အာနႏၵာ၊ ယေသာ္ဓရာ၊ ေဗာဓိေညာင္ပင္

သံေ၀ဇနိယ ေလးဌာန

၁။ ျမတ္စြာဘုရားဖြားျမင္သည့္အရပ္ = လံုမၺနီဥယာဥ္
၂။ ဘုရားအျဖစ္ေရာက္ေတာ္မူေသာေနရာ = ဗုဒၶဂါယာ
၃။ ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာေတာ္မူေသာေနရာ = မိဂဒါ၀ုန္ေတာ
၄။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာေနရာ = ကုသိနာရုံ

သတၱဌာန ခုႏွစ္ပါး

၁။ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေသာ ေဗာဓိေညာင္ပင္၏ အေရွ႕ေျမာက္တစ္လံကြာ ေရႊပလႅင္ဌာန
၂။ ေဗာဓိပင္၏ ေျမာက္ဘက္ ၁၀ လံကြာဌာန အနိမိသအရပ္
၃။ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ အနိမိသအၾကားႏွစ္လံကြာဌာန ရတနာစၾကၤ ံ
၄။ ေဗာဓိပင္၏ အေနာက္ေျမာက္ ၁၅ လံကြာ ရတနာဃရေရႊအိမ္
၅။ ေဗာဓိပင္၏ အေရွ႕ ၃၂ လံကြာ အဇပါလ ဆိတ္ေက်ာင္းေညာင္ပင္
၆။ ေဗာဓိပင္၏ အေရွ႕ေတာင္ ၁၅ လံကြာ မုစလိႏၵာအိုင္၀ယ္ နဂါးပါးျပင္းေအာက္ဌာန
၇။ ေဗာဓိပင္၏ ေတာင္ဘက္ ၁၁ လံကြာ လင္းလြန္းပင္အရပ္

ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး

၁။ အရဟံ = ပူေဇာ္အထူးခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
၂။ သမၼာသမၺဳေဒၶါ = အလံုးစံုေသာတရားအေပါင္းကိုသိျမင္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၃။ ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ = ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ ၀ိဇၨာရွစ္ပါး၊ စရဏတရား ၁၅ပါး တို႔ႏွင့္
ျပည့္စံုေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၄။ သုဂေတာ = ေကာင္းေသာစကားကိုသာဆိုေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၅။ ေလာက၀ီဒူ = ေလာကသံုးပါးကုိသိေတာ္မူအပ္ေသာဂုဏ္။
၆။ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရထိ= မယဥ္ေက်းေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ကို
ယဥ္ေက်းေအာင္ဆံုးမေသာဂုဏ္။
ရ။ သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ = နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေသာမူေသာဂုဏ္။
၈။ ဗုေဒၶါ = သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၉။ ဘဂ၀ါ = ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာဂုဏ္။

တရားဂုဏ္ေတာ္ ေျခာက္ပါး

၁။ သြာကၡာေတာ = တရားေတာ္၏ အစအလယ္အဆံုးေကာင္းေသာဂုဏ္။
၂။ သႏိၵဌိေကာ = ခ်ီးမြမ္းအပ္ေသာ မဂ္ပညာျဖင့္ ကိေလသာကို
ေအာင္တတ္ေသာဂုဏ္။
၃။ အကာလိေကာ = အခါမလင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေပးတတ္ေသာဂုဏ္။
၄။ ဧဟိပႆိေကာ = လာလွည့္ရႈလွည့္ဟူ၍ အစီရင္ကိုခံထိုက္ေသာဂုဏ္။
၅။ ၾသပေနယ်ိေကာ = စိတ္ႏွင့္မခြာဘဲေဆာင္ျခင္းငွာထိုက္ေသာဂုဏ္။
၆။ ပစၥတၱံေ၀ဒိတေဗၺာ၀ိညူဟိ = ပညာရွိတို႔စိတ္၌ သိအပ္ခံစားအပ္ေသာဂုဏ္။

သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါး

၁။ သုပၸဋိပေႏၷာ = သိကၡာက်င့္၀တ္တုိ႔ကို ေကာင္းစြာက်င့္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၂။ ဥဇုပၸဋိပေႏၷာ = သိကၡာက်င့္၀တ္တို႔ကို ေျဖာင့္မတ္စြာက်င့္ေသာဂုဏ္။
၃။ ဥာယပၸဋိပေႏၷာ = နိဗၺာန္၏ အက်ိဳးငွာ က်င့္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၄။ သာမိစိပၸဋိပေႏၷာ = အရိုအေသျပဳထိုက္ေအာင္ သိကၡာတို႔ကိုရိုေသထိုက္ေသာဂုဏ္။
၅။ အာဟုေနေယ်ာ = အေ၀းမွေဆာင္၍ သီလ၀ႏ ၱတို႔အား လွဴအပ္ေသာ ပစၥည္းကို
ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
၆။ ပါဟုေနေယ်ာ = ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုအပ္ေသာဧည့္သည္တို႔အဖို႔ စီရင္ထားေသာ
ျမတ္ေသာအလွဴကိုခံေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
ရ။ ဒကၡိေနေယ်ာ = တမလြန္ေလာကကို ယံုၾကည္၍ေပးအပ္ေသာ ျမတ္ေသာ
အလွဴကိုခံေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
၈။ အဥၨလီကရဏီေယ်ာ = ေကာင္းမူကိုအလိုရွိသူတို႔ လက္အုပ္ခ်ီ၍ ရွိခိုးျခင္းငွာ
ထိုက္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၉။ အႏုတၱရံပုညေခတၱံ = ေကာင္းမူတည္းဟူေသာ မ်ိဳးေစ့တို႔၏ စိုက္ပ်ိဳးရာ
လယ္ေျမေကာင္းသဖြယ္ျဖစ္ေသာဂုဏ္။

အႏွစ္သံုးပါး

၁။ ဒါန
၂။ သီလ
၃။ ဘာ၀နာ

ပစၥည္းေလးပါး
၁။ ဆြမ္း
၂။ ေဆး
၃။ သကၤန္း
၄။ ေက်ာင္း

ဆီမီးကပ္လွဴျခင္းအက်ိဳးႏွစ္ပါး

၁။ ပကတိမ်က္စိၾကည္လင္ျခင္း
၂။ ဥာဏ္ (မ်က္စိ)ၾကည္လင္ျခင္း

ဆြမ္းအက်ိဳး ငါးပါး

၁။ အာယု = အသက္ရွည္ျခင္း
၂။ ၀ဏၰ = အဆင္းလွျခင္း
၃။ သုခ = ခ်မ္းသာၾကီးျခင္း
၄။ ဗလ = ခြန္အားၾကီးျခင္း
၅။ ပရိဘာန = ဥာဏ္ပညာၾကီးျခင္း

ပန္းလွဴရသည့္ အက်ိဳးသံုးပါး
၁။ ရုပ္ရည္လွပသည္။
၂။ ခႏၵာကိုယ္သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေစသည္။
၃။ ခံတြင္းအနံ ေမႊးၾကည္ေစသည္။

သီလရွိသူ ရႏိုင္ေသာအက်ိဳး ငါးပါး

၁။ စည္းစိပ္ဥစၥာရရွိႏိုင္သည္။
၂။ ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ၾကားႏိုင္သည္။
၃။ တင့္တင့္တယ္တယ္ေနနိုင္သည္။
၄။ မေတြမေ၀ဘဲေသရမည္။
၅။ ေသျပီးေနာက္ ေကာင္းေသာဘ၀ေရာက္ႏိုင္သည္။

တရားနာျခင္း၏ အက်ိဳး ငါးပါး

၁။ မၾကားဖူးေသာ ထံုနည္းပံုစံ တရားေကာင္းတုိ႔ကို ၾကားရျခင္း။
၂။ ၾကားဖူးေသာ တရားေကာင္းကို အဖန္တလဲလဲ မွတ္မိေအာင္နာၾကားရျခင္း။
၃။ ယံုမွားသံသယကို ေဖ်ာက္ႏိုင္ျခင္း။
၄။ အယူ၀ါဒကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ယူႏိုင္ျခင္း။
၅။ သဒၶါယံုၾကည္ေသာစိတ္တိုးပြားေစျခင္း။

ေမတၱာအက်ိဳး ၁၁ ပါး

၁။ ခ်မ္းသာစြာအိပ္ရသည္။
၂။ ခ်မ္းသာစြာႏိုးရသည္။
၃။ မေကာင္းေသာအိမ္မက္မျမင္
၄။ လူနတ္ခ်စ္သနားသည္။
၅။ ေဘးလြတ္ေအာင္နတ္တို႔ေစာင္မသည္။
၆။ မီးမေလာင္ႏိုင္
၇။ ဓားလက္နက္မထိႏိုင္
၈။ အဆိပ္ႏွင့္မေသႏိုင္
၉။ မေကာင္းေသာစိတ္ေပ်ာက္သည္။
၁၀။ မ်က္ႏွာအဆင္းလွသည္။
၁၁။ မေတြေ၀ဘဲေသ၍ ျဗမၼာျပည္သို႔ေရာက္သည္။

သည္းခံျခင္းအက်ိဳး ငါးမ်ိဳး

၁။ လူအမ်ားခ်စ္ျခင္း။
၂။ ရန္ျငိမ္းျခင္း။
၃။ အျပစ္နည္းျခင္း။
၄။ မေတြမေ၀ေသရျခင္း။
၅။ သုဂတိဘ၀သို႔လားရျခင္း။

အပယ္ေလးပါး

၁။ ငရဲ ၂။ တိရိစာၦန္ ၃။ ျပိတၱာ ၄။ အသူရကာယ္

ကပ္သံုးပါး

၁။ ဒုဗိ ၻကၡႏ ၱရကပ္ = ငတ္မြတ္ေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္
၂။ သတၱႏ ၱရကပ္ = လက္နက္ေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္
၃။ ေရာဂႏ ၱရကပ္ = ေရာဂါေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္

ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး

၁။ ငရဲ = ခ်မ္းသာမႈအလ်ဥ္းမရွိေသာအရပ္
၂။ တိရစာၦန္ = နိဗၺာန္ႏွင့္ဖီလာ မိုးကိုေက်ေပးေသာသတၱ၀ါ
၃။ ျပိတၱာ = ကိုယ္လက္အဂၤါ မမွ်တေသာသတၱ၀ါ
၄။ အသညေဇာ = ခႏၶာကိုယ္တစ္ပါးသာရွိ၍ အသက္နာမ္မရွိေသာ ျဗဟၼာဘံု
၅။ ပစၥႏ ၱေရာ = ရတနာသံုးပါး မသိ၊ မရွိေသာ ေတာခ်ံဳ အံုျခားအရပ္
၆။ မိစာၦဒိဌိ = မွားေသာအယူရွိေသာ လူမ်ိဳးစု
၇။ ၀ိကလိျႏိၵယ = သစၥာေလးပါးတရားကိုနာၾကားရေသာ္
၈။ ဗုဒၶသုေညာ တိေဟတုေကာ = အသိအလိမၼာႏွင့္ျပည့္စံုေသာ္လည္း ဘုရားပြင့္ေသာ
ကာလႏွင့္လြဲ၍ လူျဖစ္ရျခင္း။

ရန္သူမ်ိဳး ငါးပါး

၁။ ေရ ၂။ မီး ၃။ မင္းဆိုး ၄။ သူခိုး ၅။ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူ

၀ိပတၱိတရား ေလးပါး

၁။ သီလ၀ိပတိၱ = သီလပ်က္ျခင္း
၂။ ဒိဌိ၀ိပတိၱ = အယူပ်က္ျခင္း
၃။ အာစာရ၀ိပတိၱ = အက်င့္ပ်က္ျခင္း
၄။ အာဇီ၀၀ိပတိၱ = အသက္ေမြးမႈပ်က္ျခင္း

ဗ်သနတရား ငါးပါး

၁။ ဥာတိဗ်သန = ေဆြမ်ိဳးဥာတိတို႔ ေသေက်ပ်က္စီးျခင္း
၂။ ေဘာဂဗ်သန = ရာထူးဂုဏ္သိမ္ စည္းစိမ္ဥစၥာေလ်ာက်ပ်က္စီးျခင္း
၃။ ေရာဂဗ်သန = အနာေရာဂါ ႏွိပ္စက္ပ်က္စီးျခင္း
၄။ သီလဗ်သန = အက်င့္သီလပ်က္စီးျခင္း
၅။ ဒိဌိဗ်သန = အယူ၀ါဒ လြဲမွားပ်က္စီးျခင္း

ကိေလသာ သံုးပါး

၁။ ေလဘ ၂။ ေဒါသ ၃။ ေမာဟ

ကာလ သံုးပါး

၁။ အတိတ္ = လြန္ေလျပီးေသာကာလ
၂။ ပစၥဳပၸါန္ = လက္ရွိကာလ
၃။ အနာဂတ္ = ေနာင္ကာလ

အဂတိတရား ေလးပါး

၁။ ဆႏၵ ၂။ ေဒါသ ၃။ ဘယာ ၄။ ေမာဟ

မ်က္ေမွာက္စည္းစိမ္ပ်က္စီးေၾကာင္းတရား သံုးပါး

၁။ ဣတိၳဓုတၱ = မိန္းမလိုက္စားျခင္း
၂။ သုရာဓုတၱ = ေသေသာက္ၾကဴးျခင္း
၃။ အကၡဓုတၱ = ေလာင္းကစားျခင္း

သရဏဂုံပ်က္ရေသာအေၾကာင္း ႏွစ္ပါး

၁။ မိစာၦဒိဌိအယူကိုေျပာင္းယူျခင္း ၂။ ေသဆံုးျခင္း

ကံသံုးပါး

၁။ ကာယကံ = ကိုယ္ျဖင့္ျပဳျခင္း
၂။ ၀စီကံ = ႏႈတ္ျဖင့္ျပဳျခင္း
၃။ မေနာကံ = စိတ္ျဖင့္ျပဳျခင္း

အာရုံ ေျခာက္ပါး ကာမဂုဏ္တရားမ်ား

၁။ ရႈပါရုံ = အဆင္းအာရုံ
၂။ သဒၵါရံု = အသံအာရုံ
၃။ ဂႏၶာရုံ = အနံအာရုံ
၄။ ရသာရုံ = အရသာအာရုံ
၅။ ေဖာဌဗၺရုံ = အေတြ႕အာရုံ
၆။ ဓမၼာရုံ = တရားသေဘာအာရုံ

ပိဋကတ္ သံုးပံု

၁။ သုတၱန္ ၂။ ၀ိနည္း ၃။ အဘိဓမၼာ

ေစတနာ သံုးတန္

၁။ ပုဗၺ =ၾကိဳတင္ေစတနာ ၂။ မုဥၥ = ျပဳဆဲေစတနာ ၃။ ပရ = ျပဳျပီးေစတနာ

ေလာကပါလတရား သံုးပါး

၁။ လြတ္လပ္ျခင္း ၂။ ညီမွ်ျခင္း ၃။ တရားမွ်တျခင္း

ေလာက သံုးပါး

၁။ သတၱေလာက = လူသတၱ၀ါမ်ား၏ ေလာက
၂။ သခၤါရေလာက = ျဖစ္ပ်က္ျပဳျပင္ေလာက
၃။ ၾသကာသေလာက = ရွိရွိသမွ်လူသတၱ၀ါအားလံုးရွိေသာေလာက

ျဗဟၼစိုရ္တရား ေလးပါး

၁။ ေမတၱာတရား ၂။ ကရုဏာတရား ၃။ မုဒိတာတရား ၄။ ဥပကၡာတရား

သမၸတိၱတရား ေလးပါး

၁။ ကာလသမၸတိၱ = ေခတ္အခါေကာင္းႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္း။
၂။ ဂတိသမၸတ = လူ႔ဘ၀နတ္ဘ၀ကဲ့သို႔ ေကာင္းေသာဂတိႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္း။
၃။ ဥပဓိသမၸတ = ေျခလက္အဂၤါညီညာျပည့္စံုျခင္း၊ ရုပ္ရည္ရူပကာတင့္တယ္ျခင္း။
၄။ ပေယာဂသမၸတ = ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ကံသံုးပါးျဖဴစင္ေကာင္းမြန္ျခင္း။

သမၸဒါတရား ေလးပါး (မ်က္ေမွာက္ၾကီးပြားေၾကာင္းတရား ေလးပါး)

၁။ ဥဌာနသမၸဒါ = ထၾကြလံု႔လ၀ီရိယႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ
၂။ အာရကၡသမၸဒါ = ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ
၃။ ကလ်ာဏမိတၱသမၸဒါ = မိတ္ေဆြေကာင္းရွိမႈ
၄။ သမဇီ၀ိတသမၸဒါ = မွ်တစြာအသက္ေမြးမႈ

ခႏၶာ ငါးပါး

၁။ ရူပကၡႏၶာ ၂။ ေ၀ဒနာကၡႏၶာ ၃။ သခၤါရကၡႏၶာ
၄။ သညာကၡႏၶာ ၅။ ၀ိညာဏကၡႏၶာ

သစၥာ ေလးပါး

၁။ ဒုကၡသစၥာ ၂။ သမုဒယသစၥာ ၃။ နိေရာဓသစၥာ ၄။ မဂၢသစၥာ

ေစတီ ေလးမ်ိဳး

၁။ ဓမၼေစတီ ၂။ ဓါတုေစတီ ၃။ ဥဒိၶႆေစတီ ၄။ ပရိေဘာဂေစတီ

ဥပါယ္တံမ်ဥ္ ေလးမ်ိဳး

၁။ ေဘဒဥပါယ္ = သေဘာထားအယူအဆကြဲလြဲေအာင္ ေသြးတုိးသပ္လွ်ိဳသည့္နည္းလမ္း။
၂။ ဒဏၡဳဥပါယ္ = ေထာင္ခ်ျခင္း၊ အခ်ဳပ္ခ်ျခင္းစေသာ ဒဏ္ခတ္သည့္နည္းလမ္း။
၃။ သာမဥပါယ္ = ရင္းႏွီးေအာင္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္း၊ ကိုယ္ဘက္ပါေအာင္ ေဖ်ာင္းဖ်
ေျပာဆိုစည္းရုံးျခင္းနည္းလမ္း။
၄။ ဒါနဥပါယ္ = ေပးကမ္းျခင္းနည္းလမ္း။

Credit to :
Email..ashinvimala2009@gmail.com...

ေတာင္းတအပ္ေသာ ဆုေတာင္းမ်ား

ငါးရာ့ငါးဆယ္ ဇာတ္ေတာ္လာ “ကဏွရေသ့” ဆုေတာင္း
(၁) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း ေဒါသမရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊
(၂) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း ေလာဘမရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊
(၃) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း စိတ္မနာတတ္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊
(၄) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း အခ်စ္မရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊
(၅) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း အနာေရာဂါမရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊
(၆) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း သူတစ္ပါးကို ဒုကၡမေပးတတ္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊

တရားေတာ္ အေသးစိတ္အား Ref:http://www.sitagustar2020.net/2009/10/blog-post_06.html မွ ဖတ္ၾကားနာယူႏိုင္ပါသည္

တတိယေရႊက်င္သာသနာပုိင္ ဒီပဲယင္းဆရာေတာ္ၾကီးဆုေတာင္း
(၁) ငါသည္ သူတစ္ပါးအက်ဳိးကိုလုိလားသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊
(၂) သူတစ္ပါးတုိ႔သည္လည္း ငါ့အက်ဳိးကိုလိုလားၾကပါေစ၊၊
(၃) ငါသည္ သူတစ္ပါး၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို မႏွစ္သက္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊
(၄) ငါ၏ဆင္းရဲဒုကၡကိုလည္း သူတစ္ပါးတုိ႔က မလိုလားၾကပါေစႏွင့္၊၊
(၅) ငါသည္ အၿခားသတၱ၀ါမ်ားကို ညွင္းဆဲတတ္သူ မၿဖစ္ပါရေစႏွင့္၊၊
(၆) ငါ့အားလည္း အၿခားသတၱ၀ါတုိ႔က မညွင္းဆဲၾကပါေစႏွင့္၊၊
(၇) ငါသည္ သူတစ္ပါး၏ရန္သူ မၿဖစ္ပါရေစႏွင့္၊၊
(၈) သူတစ္ပါးသည္လည္း ငါ၏ရန္သူ မၿဖစ္ပါေစႏွင့္၊၊
(၉) သတၱ၀ါအေပါင္းသည္ လမ္းေကာက္ကိုေရွာင္ရွား၍ လမ္းေၿဖာင့္ကိုေလ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ၊၊
(၁၀) ငါသည္လည္း လမ္းေကာက္ကုိေရွာင္ရွား၍ လမ္းေၿဖာင့္ကိုေလ်ာက္လွမ္းႏုိင္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊

ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္လာ အကိတၱိရေသ့၏ဆုေတာင္း

(၁) ေလာဘမရွိသူ ၿဖစ္ရပါလုိ၏၊၊
(၂) ေဒါသမရွိသူ ၿဖစ္ရပါလို၏၊၊
(၃) လူမုိက္ကို ဘ၀ဆက္တုိင္း မေတြ႔မၿမင္ရပါေစႏွင့္၊၊
(၄) လူမုိက္အေၾကာင္း ဘ၀ဆက္တုိင္း မၾကားရပါေစႏွင့္၊၊
(၅) လူမုိက္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း မိတ္ေဆြမၿဖစ္ရပါေစႏွင့္၊၊
(၆) လူမုိက္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း စကားမေၿပာရပါေစႏွင့္၊၊
(၇) လူမုိက္အား ဘ၀ဆက္တုိင္း မႏွစ္သက္ရပါေစႏွင့္၊၊
(၈) ပညာရွင္ကို ဘ၀ဆက္တုိင္း ေတြ႔ၿမင္ရပါေစ၊၊
(၉) ပညာရွင္အေၾကာင္း ဘ၀ဆက္တုိင္း ၾကားရပါေစ၊၊
(၁၀) ပညာရွင္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း မိတ္ေဆြၿဖစ္ရပါေစ၊၊
(၁၁) ပညာရွင္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း စကားေၿပာခြင့္ရပါေစ၊၊
(၁၂) ပညာရွင္ကုိ ဘ၀ဆက္တုိင္း ႏွစ္သက္သူၿဖစ္ရပါေစ၊၊
(၁၃) နံနက္အာရုဏ္တက္အခ်ိန္တြင္ ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ား အလိုအေလ်ာက္ၿဖစ္ေပၚလာပါေစ၊၊
(၁၄) သီလရွိေသာအလွဴခံပုဂၢဳိလ္ၿမတ္မ်ား လာေရာက္အလွဴခံၾကပါေစ၊၊
(၁၅) ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ားသည္ လွဴ၍မကုန္ခမ္းသည္ ၿဖစ္ပါေစ၊၊
(၁၆) လွဴစဥ္ စိတ္ၾကည္လင္ပါရေစ၊၊
(၁၇) လွဴၿပီးေနာက္တြင္ ေနာင္တမရသည္ ၿဖစ္ရပါေစ၊၊
(၁၈) သိၾကားမင္းသည္ ငါ၏အထံသို႔ေနာက္မလာပါေစႏွင့္၊၊

Wednesday, April 27, 2011

အသံမစဲ မဟာပဌာန္း ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပဲြ ပဌာန္း အေမးအေျဖ ၈ လုံးဖဲြ႕ကဗ်ာ

ပဌာန္းက်မ္းျမတ္ သံုးသပ္ဂုဏ္အစဥ္....


ေမး…….
ေၾကာင္းက်ိဳးသြယ္နန္း ပဌာန္းေဒသနာ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ တို႔ျမတ္ရွင္မွာ
အံ႔မခန္းပဲဲ ထူးဆန္းေထြလာ
ဘယ္သုိ႔မ်ား ျဖစ္ပြားေပၚေပါက္လာ
ေျဖ …………..
က်မ္းကက်ယ္၀န္း ဥာဏ္စြမ္းၾကည္စြာ
တုိးလုိ႕တြန္႕လူး ကြန္႕ျမဴးနုိင္တာ
စိတ္ဓါတ္ၾကည္နူး ရႊင္ျမဴးစုံစြာ
ကုိယ္ေတာ္မွ ထြက္ၾကြ ေရာင္ေျခာက္ျဖာ

ၾကာညိဳအဆင္း မ်က္ဆင္းညိဳသလုိ
ဣႏၵသီလ ျမသားစြမ္းစို
ညိဳရာဌာန ကာယထုိထုိ
အညိဳဓါတ္ စုိဖက္ရပ္တုိင္းညိဳ။
မဟာေသန စကားေရႊ၀ါ
ေရႊစင္ေရႊသား အလားပမာ
ကုိယ္ရည္ထက္မွ ေပၚထြက္ျပဴလာ
ေရာင္သီတ ပီတရႊမ္းရႊမ္းျဖာ

နွုတ္ခမ္းနီေထြး အေသြးမွာပင္
နွင္းဆီနီျမန္း ေခါင္ရမ္းအသြင္
ပတၱျမားနီစြ အလွေပၚတြင္
ေလာဟိတ နီလေရာင္ျခည္ထင္

စပါယ္လြန္ဆန္း ဇြန္ပန္းအသြင္
စိန္ရတီေသြး ေဖြးေဖြးျဖဴစင္
သြားေတာ္အစ ျဖဴစရပ္ခြင္
ၾသဒါသ ထြက္ၾကြလေရာင္သြင္

ခန္႕ခ်ည္နီေဆြး အေသြးေရာင္၀ါ
အနီနုစြ အလွတျဖာ
ထုိထုိကုိယ္မွ ထြက္ၾကြျပဴလာ
အလွဓါတ္ ပဘႆရတၱာ


ေမး……..
ပဌာန္းက်မ္းျမတ္ သုံးသပ္ဆင္ျခင္
သုံးပင္ထြဋ္ထား ဘုရားသခင္
ဘယ္ခါကာလ ဌာနနယ္တြင္
ဘယ္သူအား ေျပာၾကားေနာင္ခါတြင္

ေျဖ……………..
ခုနွစ္၀ါေျမာက္ ဘုန္းေတာက္အရွင္
ေလးသီတသင္း ျငိမ္းေအးဖုိ႕ပင္
သႏၱာန္ေကာင္းမွု ျမင္ရသူပင္
မ်ားဦးခုိက္္ ယမုိက္တန္းခုိးထင္

ဒိဌိတစ္သင္း နွိမ္နွင္းေအာင္ျမင္
ေလာကထြဋ္ထား ဘုရားသခင္
တာ၀တိ ံနန္း ၾကြနန္းထက္ခြင္
နတ္ဖန္ဆင္းျပဳ ပ႑ဳကမၸလာတြင္

စၾကာ၀ဠာေပါင္း တစ္ေသာင္းေ၀ျဖာ
ဆုိက္ေရာက္လာျငား နတ္မ်ားျဗဟၼာ
ဦးတင္သလုိ႔ ဓမၼကာမာ
ျမတ္ဗုဒၶ ရပ္က၀ုိင္းလုိ႔လာ

မယ္ေတာ္နတ္သား ရွင္းျပျခင္းငွါ
အဘိဓမၼ နတ္လွေဒသနာ
ေဟာေဖၚၾကားတဲ့ ဘုရားျမတ္စြာ
ပဌာန္းလုံး က်မ္းလုံးခုနွစ္ျဖာ
………………..

ေမး……
ျမန္ျပည္ပဌာန္း နက္၀န္းေဒသနာ
ဘယ္သုိ႕ဆင္းလွ ဓမၼကထာ
နတ္ျဗဟၼာအား ေဟာၾကားေ၀ဆာ
သည္အခ်က္ မိန္႔ျမြက္ေျဖစမ္းပါ

ေျဖ……
ေၾကာင္းက်ိဳးသြယ္လ်က္ စပ္ဆက္ယွဥ္ကာ
ျဖစ္ေၾကာင္းမွန္သမ်ွ ပ်က္ၾကမကြာ
ဥာဏ္ျဖင့္စကၡဳ ေက်းဇူးျပဳကာ
ျဖစ္ပုံျပ ပဌာနေဒသနာ
ေမး…….
အနႏၱတရား ျမင္ကျဖဴစြာ
ပဌာန္းတရား နာၾကားနတ္ျဗဟၼာ
ဘယ္လုိျမင္မွ ထင္ရွားနုိင္စြာ
ဘယ္အသိ ရရွိေဒသနာ..
ေျဖ …………
အေဟတုက ဣႆရနိမၼာ
အကိရိယ နတၳိကတျဖာ
အယူမွားလုိ႔ ပယ္ရွားနုိင္စြာ
အဲဒါပဲ အစဲြျပဳတ္ေတာ့တာ


ရုပ္နာမ္အမိ်ဳး ေၾကာင္းက်ိဳးသိလာ
ဒိဌိစင္ျငား ပယ္ရွားကခၤါ
ဥာဏ္အဆင့္ဆင့္ ျမင့္ထက္ျမင့္ကာ
အရိယ မဂၢ နိဗၺာန္ရြာ
ေမး …………….
ရြတ္ၾကဖတ္ၾက ပဌာနေဒသနာ
နာၾကားၾက ဓမၼအခါ
ဘယ္သုိ႔က်ိဳးရ ေဟာျပစမ္းပါ
သိသမွ် ဓမၼအရွိန္၀ါ

ေျဖ ………..
စြမ္းအားၾကီးလွ ဓမၼရွိန္အ၀ါ
ရြတ္နာသူ၌ စုိက္ေရာက္အလာ
ေဘးရန္ေ၀းလုိ႔ လြန္ေအးခ်မ္းသာ
လာသမွ် ရၾကမဂၤလာ

တရားလုိလား နတ္မ်ားျဗဟၼာ
နာၾကားရလုိ႔ အားရရႊင္စြာ
ရြတ္နာသူအား လုိလားေမတၱာ
ေစာင့္ေရွာက္ၾက ဒိဌမဂၤလာ

ပဌာန္းတရား နာၾကားသူေတြ
ေဘးရန္ဟူသမွ် ကင္းၾကပါေစ
ၾကံတုိင္းေပါက္လုိ႔ေဆာင္တုိင္းေအာင္ေစ
လုိသမွ် ကိစၥျပီးနုိင္ေစ


စည္းစိမ္ဆန္းလာဘ္ လွ်မ္းတက္ေ၀ျဖာ
ၾကက္သေရတုိးလုိ႔ မျငိဳးေတဇာ
မျပတ္ပုည ကုသလခါခါ
ျပဳေစေၾကာင္း အေပါင္းမိတ္သဟာ

ယခုကာလ ကမၻာ့အေထြေထြ
ကပ္ေဘးဒဏ္မ်ား ဆုိက္ေရာက္ကာေန
ပဌာန္းရြတ္လုိ႔ ေပ်ာက္ၾကပါေစ
နတ္ျဗဟၼာအမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ပါေစ
ဒုိ႔ဆုေတာင္း စုေပါင္းေမတၱာေ၀

ယခုကာလ ဒုိ႕မ်ားသူငါ
ပဌာန္းအက်ိဳး သယ္ပုိးေဆာင္ကာ
ျပဳျပဳသမွ် ကုသလခါခါ
ေ၀ေနယ် အမ်ွ ယူေစရာ
သာဓု သာဓု သာဓု

ပ႒ာန္း ၂၄ ပစၥည္း ဆုေတာင္း

ေဟတုပစၥေယာ = အကုသိုလ္ကင္း၍ ကုသိုလ္ႏွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား ။
အာရမၼဏပစၥေယာ = မ်က္စိႏွင့္ နားသည္ နိဗၺာန္သို႕မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
အဓိပတိပစၥေယာ = ႐ုပ္ ၊နာမ္ ႏွစ္ပါးကိုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းရပါေစသား။
အနႏၲရပစၥေယာ = မ်ားလွစြာေသာကုသိုလ္ေရးမ်ားကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား ။
သမနႏၲရပစၥေယာ = ႐ုပ္ ႏွင့္ နာမ္အတူရွိေသာတရားတို႕ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား ။
သဟဇာတပစၥေယာ = ႐ုပ္ - ႐ုပ္ ျခင္း ၊ နာမ္ - နာမ္ ျခင္းထင္ရွားစြာသိရပါေစသား ။
အညမညပစၥေယာ = ႐ုပ္မွ နာမ္ သို႕၊ နာမ္ မွ႐ုပ္ သို႕ ေျပာင္းလဲ၍သိပါရေစသား ။
နိႆယပစၥေယာ = ႐ုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါးတို႕၏ တည္ရာကိုသိရပါေစသား။
ဥပနိႆယပစၥေယာ = ရတနာသုံးပါးကို ဦးထိပ္ထားရပါေစသား။
ပုေရဇာတပစၥေယာ = ေရွ႕ကျဖစ္ေသာ အကုသိုလ္ကိုပယ္၍ ကုသိုလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
ပစၧာဇာတပစၥေယာ = ေနာက္၌ျဖစ္ေသာ အကုသိုလ္ကိုပယ္၍ ကုသိုလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
အာေသဝနပစၥေယာ = လိုရာဆႏၵမရွိေအာင္ျပည့္စုံရပါေစသား။
ကမၼပစၥေယာ = ကံသုံးပါးကို ထိန္းသိမ္းရပါေစသား။
ဝိပါကပစၥေယာ = ဝဋ္ ေႂကြးသုံးသြယ္ကို ပယ္ဖ်က္ရပါေစသား။
အာဟာရပစၥေယာ = လိုရာကို ျပည့္စုံစြာေထာက္ပံ့ႏိုင္ရပါေစသား။
ဣျနၵိယပစၥေယာ = ႐ုပ္နာမ္ ကို ထိန္းသိမ္းတတ္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စုံရပါေစသား။
စ်ာနပစၥေယာ = သူေတာ္ေကာင္းတရား ၇ ပါး ႏွင့္ ဉာဏ္စဥ္ ၅ ပါးတို႕ႏွင့္ျပည့္စုံရပါေစသား။
မဂၢပစၥေယာ = ဘာဝနာ ၂ ပါးအေပါင္းကို အာ႐ုံျပဳ၍ အထြတ္အထိပ္ ပညာကို ရပါေစသား။
သမၸယုတၱ ပစၥေယာ = သူေတာ္ေကာင္းတို႕ႏွင့္ ေပါင္း၍ ( ၇ ) ျဖာေသာတရားႏွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား။
ဝိပၸယုတၱပစၥေယာ = သူယုတ္မာ ႏွင့္ေဝး၍ အကုသိုလ္တို႕ ကင္းရွင္းရပါေစသား။
အတၳိပစၥေယာ = သမုတိနယ္၏ အသိကို ဟုတ္မွန္စြာရပါေစသား။
နတၳိပစၥေယာ = ပရမတၱမရွိ တရား၏အသိကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
ဝိဂတပစၥေယာ = ေရွ႕၌ပြင့္ကုန္ျပီးေသာ ဘုရားတို႕ကို ရွိခိုးရပါေစသား။
အဝိဂတပစၥေယာ = ပြင့္လတၱံ႕ေသာ ဘုရားတို႕ကို ရွိခိုးရပါေစသား။



Credit to:http://holyscripts.blogspot.com/search/label/%E1%80%95%E1%80%8C%E1%80%AC%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%B8

Thursday, April 14, 2011

လွဴတတ္ပါေစ

တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ ဒါနျပဳၾကတယ္။ ဒါနျပဳကတည္းက သူတစ္ပါး အထင္ၾကီးေအာင္ ျပိဳင္ဆုိင္ျပီး လွဴတဲ့အလွဴေတြ.. ငါမွလွဴႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အလွဴေတြ.. ဂုဏ္ပကာသနကို အဓိကထားျပီး လုပ္တဲ့အလွဴေတြ အမ်ားဆံုး ေတြ႕ရပါတယ္။ တကယ္လိုအပ္တဲ့ ေနရာေတြက်ေတာ့ လွည့္ေတာင္ မၾကည့္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဒါဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ ဒါန အေၾကာင္းကို နားမလည္လုိ႕ပါ။ ဒါနျပဳတယ္ ဆိုကတည္းက အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ လိုအပ္တာကို ျဖည့္ဆည္း ေပးတာပါ။ လွဴေတာ့မယ္ ဆိုရင္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ အတြက္ ဘာလိုသလဲ ဆုိတာကို အရင္ဆံုး ၾကည့္ရပါ့မယ္.. ေနာက္.. သူ႕အတြက္ တကယ္ အသံုးတည့္မည့္ ပစၥည္းလား.. တကယ္ေရာ လိုရဲ႕လား.. အက်ိဳးလည္းရွိရဲ႕လား ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြကို အရင္ဆံုး ၾကည့္ရပါမယ္။ ကိုယ္လွဴခ်င္တာ ရမ္းလွဴေနရင္ အက်ိဳးေတာ့ေပးပါမယ္.. ဒါေပမယ့္ အက်ိဳး မၾကီးပါဘူး။ ဒီအခ်က္ေလးကို ဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀န ေဟာျပဆံုးမတဲ့ စကားေလးနဲ႕ ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္..။ ဆရာေတာ္က ဘယ္လို ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးထားသလဲ ဆုိေတာ့.. မေရြးခ်ယ္ဘဲ ရမ္းလွဴေသာ အလွဴဒါနမ်ိဳးသည္ ျဖစ္ရာဘ၀တြင္ ပစၥည္းဥစၥာ ေပါမ်ား ၾကြယ္၀ ေသာ္လည္း ဥာဏ္ထုိင္းသူ၊ မဂ္ဖုိလ္မရႏုိင္သူ ျဖစ္တတ္တယ္.. ေလာကအတြက္ သာသနာအတြက္ ဥာဏ္ယွဥ္ျပီး ေရြးခ်ယ္ လွဴဒါန္းသူမ်ားမွာေတာ့ ျဖစ္ရာဘ၀မွာ ပစၥည္းဥစၥာ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သလို ဥာဏ္ပညာ ေကာင္းျပီး တရားတစ္ၾကိမ္နာယံုနဲ႕ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ကို ရႏုိင္တယ္ တဲ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ လွဴတဲ့အခါမွာ ရမ္းမလွဴဘဲနဲ႕ စီစစ္ေရြးခ်ယ္ လွဴတတ္ဖို႕.. ဥာဏ္ယွဥ္ဖို႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္။

ဒါနျပဳတဲ့အထဲမွ ပါရမီထိုက္တဲ့ဒါနနဲ႕ ပါရမီမထိုက္တဲ့ဒါန ဆိုျပီးေတာ့ ဒါနႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ပါရမီထုိက္တဲ့ ဒါနဆိုတာကေတာ့ ငါေကာင္းစားဖို႕ဆိုတာ မပါဘဲနဲ႕ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ခ်မ္းသာဖို႕ အဓိကထားျပီး နိဗၺာန္ကို ရည္စူးလွဴဒါန္းတဲ့ အလွဴမ်ိဳးကို ပါရမီထိုက္တဲ့ ဒါနလို႕ ေခၚပါတယ္။ ပါရမီထုိက္တဲ့ ဒါနမွာ ငါဆိုတဲ့ အတၱဒိ႒ိ၊ ေကာင္းစားဖို႕ဆိုတဲ့ ေလာဘ မပါပါဘူး။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကိုဘဲ အဓိက ထားပါတယ္။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေကာင္းစားဖို႕ကို ေရြးျပီးလွဴတဲ့ အတြက္လည္း ပါရမီ ထိုက္သြားတာပါ။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ (၁၄)ဦး ရွိပါတယ္။
(၁) တိရစၧာန္
(၂) သီလမရွိေသာပုဂၢိဳလ္
(၃) သီလရွိေသာ သူေတာ္ေကာင္း
(၄) သာသနာပအခါ ကိေလသာကင္းေအာင္ က်င့္ေသာရေသ့
(၅) အရိယာပုဂၢိဳလ္ (၈)ဦး
(၆) ပေစၥကဗုဒၶေခၚ ဘုရားငယ္
(၇) သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္။

အလွဴခံပုဂၢိဳလ္(၁၄)ဦးမွာ တိရစၧာန္ တစ္ေကာင္ကို ေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းရင္ ဘ၀တစ္ရာ ခ်မ္းသာတဲ့ ေကာင္းက်ိဳး ရပါတယ္။ အိမ္မွာရွိတဲ့ ေခြးေလးေတြ ေၾကာင္ေလးေတြ ကို ေစတနာရွိရွိနဲ႕ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သန္႕သန္႕ျပန္႕ျပန္႕ မိမိစားသလိုမ်ိဳးေလး ေကၽြးလိုက္ရင္ကို ဘ၀(၁၀၀) ခ်မ္းသာတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ရသြားတာပါ။ သီလရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းကို ေကၽြးရင္ ဘ၀တစ္ေသာင္း ခ်မ္းသာတဲ့ ေကာင္းက်ိဳး ရပါတယ္။ သာသနာပ ကိေလသာ ကင္းေအာင္ က်င့္ေနတဲ့ ရေသ့ကို လွဴရင္ေတာ့ ဘ၀ေပါင္း ကုေဋတစ္သိန္း ခ်မ္းသာတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ရပါတယ္။ အရိယာပုဂၢိဳလ္(၈)ဦး၊ ပေစၥကဗုဒၶေခၚ ဘုရားငယ္၊ သမၺာသမၺဳဒၶ ဘုရားရွင္ တို႕ကို လွဴဒါန္းမယ္ ဆိုရင္ေတာ့.. ဘယ္သူ႕ကိုဘဲ လွဴလွဴ ဘ၀ေပါင္း ဘယ္ေရြ႕ ဘယ္မွ် ခ်မ္းသာမယ္လို႕ ဘုရားရွင္ေတာင္ မေဟာႏိုင္ပါဘူးတဲ့။

အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ (၁၄)ဦးကို အစဥ္လိုက္ ခ်ျပတယ္ဆိုတာ အက်ိဳးၾကီးတဲ့ဟာကို ေရြးလွဴဖို႕ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အက်ိဳးကြာျခားပံုကို သိေစခ်င္လို႕ပါ။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဓိက ဆိုလိုရင္းက အက်ိဳးၾကီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးလွဴဖို႕ထက္ လိုအပ္တဲ့ လူကို ေရြးခ်ယ္လွဴဒါန္း ေစခ်င္တာပါ။ အက်ိဳးၾကီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးလွဴမွ ပါရမီ ထိုက္ပါတယ္။ ဒါဆို ဘာလို႕လည္း ဆိုတာေလး ၾကည့္ရေအာင္..။ သာသနာပမွာ စ်ာန္ရေနတဲ့ ရေသ့တစ္ေယာက္နဲ႕ လမ္းေဘးမွာ အစာငတ္ျပီး လဲေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ေတြ႔ျပီ ဆိုပါစို႕။ ကိုယ္က ဘယ္ဟာကို လွဴမွာလဲ? အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္ေယာက္မွာ စ်ာန္ရ ရေသ့ကို လွဴရင္ ဘ၀ကုေဋတစ္သိန္း ခ်မ္းသာရမယ္.. အစာငတ္ျပီး လဲေနတဲ့ လူကိုလွဴရင္ ဘ၀ တစ္ေသာင္း ခ်မး္သာ ရမယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေရြးခ်ယ္ လွဴဒါန္းတတ္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ္ တကယ္တမ္းလွဴရမွာက လမ္းေဘးမွာ အစာငတ္ျပီး လဲေနတဲ့ လူကိုပါ။ ဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ အစာငတ္ျပီး လဲေနတဲ့ လူဟာ ကိုယ္လွဴတဲ့ အလွဴကို ရရင္ အသက္ ခ်မ္းသာမႈ ရမယ္.. စ်ာန္ရ ရေသ့ကေတာ့ မလွဴလည္း ဘာမွ ျဖစ္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးသလိုပါပဲ.. ျပည့္ျပီးသား အိုးကို ထပ္ျပီး ျဖည့္ေနတာဟာ အျပင္ကိုလွ်ံက်ျပီး အလကား ျဖစ္ကုန္တာပါ.. လိုတဲ့အိုးကိုျဖည့္မွ အက်ိဳးရွိမွာပါ တဲ့။ တကယ္လည္း လိုအပ္တဲ့လူကို လိုအပ္တဲ့ပစၥည္း လွဴမွသာ အသံုး၀င္ျပီး သူ႕အတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားသြားမွာပါ.. မလိုတဲ့လူအတြက္က အပိုျဖစ္ျပီး အသံုးမတည့္ျဖစ္ေနရင္ အလကားပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဘုရားရွင္က လိုအပ္တဲ့ ေနရာ လွဴတာကို သာဓုေခၚတာပါ။

ဒါဘာလို႕လည္း? ဘာလို႕ လည္းဆိုေတာ ေသေတာ့မယ့္လူကို ျပစ္ျပီး စ်ာန္ရရေသ့ကို လွဴလိုက္တာဟာ ဘ၀တစ္သိန္း ခံစားခ်င္တဲ့ ေလာဘကို တက္မက္တဲ့စိတ္ ပါသြားပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ ေလာဘတဏွာ ေပါ့။ ေနာက္ျပီး ငါ့ဘ၀ အဆက္ဆက္ ေကာင္းစားဖို႕ ဆိုတဲ့ ဒိ႒ိိၾကီးပါပါသြားတဲ့ အတြက္ ဒိ႒ိတန္းလန္းၾကီးနဲ႕ ဒါန ျပဳလိုက္တာပါ။ သူလွဴလိုက္တဲ့ အလွဴဟာ သူရခ်င္တဲ့ ဘ၀တစ္သိန္းေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးေပးမွာ မလြဲပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မအိုရာ မေသရာ အျမတ္နိဗၺာန္ ကိုေတာ့ သူ႕ရဲ႕ဒါနဟာ ေကာင္းက်ိဳးေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဘုရားရွင္က သာဓု မေခၚတာပါ။ သီလမရွိဘဲနဲ႕ လမ္းေဘးမွာ ငတ္ျပတ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို လွဴတာက်ေတာ့ ငါေကာင္းစားဖို႕ဆိုတဲ့ စိတ္ မပါဘူး။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ခ်မ္းသာဖို႕ကုိ အဓိကထားတယ္.. ေနာက္ျပီး နာမည္ၾကီးဖို႕.. သူမ်ားအထင္ၾကီးဖို႕.. အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ လက္မွတ္ေတြပါဖို႕ တစ္ခုမွ မပါပါဘူး..။ သူတစ္ပါး ေကာင္းဖို႕ကို အဓိက ထားတဲ့ အတြက္ ပါရမီ ထိုက္သြားတာပါ။ ဒိ႒ိနဲ႕ ေလာဘ ျဖဳတ္ျပီး လွဴလိုက္တဲ့ အတြက္လည္း ပါရမီ ထိုက္သြားတာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဘုရားရွင္ သာဓုေခၚတာပါ။

ဒါဆို က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ ဘယ္အလွဴဘဲလွဴလွဴ ပါရမီထိုက္ဖို႕.. ဘုရားသာဓု ေခၚဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ အလွဴလွဴတဲ့အခါ ျပီးစလြယ္ ျပီးျပီးေရာ မလွဴမိဖို႕ အေရးၾကီးပါတယ္။ လွဴသာ လွဴလိုက္ရတယ္.. သံသရာလည္ေစတဲ့ အလွဴမ်ိဳး ျဖစ္သြားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လွဴျပီးေတာ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေသဖို႕ကို ဆုေတာင္း ေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အလွဴလွဴျပီဆိုရင္ ငါေကာင္းစားဖို႕ကို အဓိက မထားဘဲနဲ႕ သူတစ္ပါးလိုအပ္တဲ့ အရာ.. တကယ္အသံုးလိုတဲ့အရာ.. သူ႕အတြက္ အက်ဳိးရွိမဲ့ အရာမ်ိဳးကို ေရြးလွဴဖို႕ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးပါတယ္။ လွဴတတ္ဖို႕.. လွဴႏုိင္ဖို႕.. လွဴခ်င္တဲ့ ေစတနာရွိဖို႕ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါမွလည္း ဘုရား သာဓုေခၚမွာပါ။ အလွဴဒါန ျပဳၾကသူအားလံုး.. တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ေနရာ တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ အလွဴကို ေရြးခ်ယ္လွဴဒါန္း ႏိုင္ျပီးေတာ့ မအိုရာ မေသရာ အျမတ္နိဗၺာန္ကို လွမ္းတက္ ႏိုင္ၾကပါေစ…။။။

Credit to
စာေရးသူ၊ ေမာင္ေကာင္း
http://www.dhammaflavour.net/2009/05/blog-post_426.html

Thursday, April 7, 2011

ပု ဒိ အာ

ပု-ဒိ-အာ
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ မာရ္နတ္ရန္ကို ေအာင္ျမင္ျပီးေနာက္
(၁) ညဥ့္ဦးယံတြင္ ပုေဗၺနိ၀ါသာႏုႆတိဉာဏ္
(၂) သန္းေခါင္ယံတြင္ ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္
(၃) မိုးေသာက္ယံတြင္ အာသ၀ကၡယဉာဏ္ အသီးသီးကို ရေတာ္မူ၏။
ဤဉာဏ္သံုးပါးကို (ပု-ဒိ-အာ)ဟု အတိုေကာက္ ေခၚေ၀ၚသံုးႏႈန္းသည္။

ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါး

ဘုရား ဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါး တို.မွာ -
၁။ အရဟံ…
၂။ သမၼာသမၺဳေဒၶါ…
၃။ ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ…
၄။ သုဂေတာ…
၅။ ေလာက၀ိဒူ…
၆။ အႏုတၱေရာပုရိသ ဒမၼသာရထိ …
၇။ သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ…
၈။ ဗုေဒၶါ…
၉။ ဘဂ၀ါ…

၁။ အရဟံ
ကိေလသာတို႔မွ ေ၀းကြာျပီး ဆိတ္ကြယ္ရာ အရပ္၌ပင္ မေကာင္းမႈကို မျပဳေတာ္မူေသာ လူနတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါအားလံုးတို႔၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၂။ သမၼာသမၺဳေဒၶါ
အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို မေဖာက္မျပန္ အမွားမရိွဘဲ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၃။ ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ
အသိဥာဏ္ (၀ိဇၨာ)၊ အက်င္႔ (စရဏ) ႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
( ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ ၀ိဇၨာရွစ္ပါး၊ စရဏ တစ္ဆယ့္ငါးပါးႏွင့္ ၿပည့္စံုေတာ္မူေသာ ၿမတ္စြာဘုရား )
၄။ သုဂေတာ
ေကာင္းေသာ စကားကိုဆိုေတာ္မူေသာ ေကာင္းေသာ နိဗၺာန္သို႔ ၾကြေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၅။ ေလာက၀ိဒူ
သတၲ ေလာက၊ ၾသကာသ ေလာက၊ သခၤါရ ေလာက၊ ဟူေသာ ေလာကအားလံုးကို သိျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၆။ အႏုတၱေရာပုရိသ ဒမၼသာရထိ
ဆံုးမထိုက္ေသာ သတၱ၀ါမ်ားကို ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမမႈ၌ အတုမရိွေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၇။ သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ
နတ္၊ လူ တို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၈။ ဗုေဒၶါ
ဒုကၡသစၥာ၊ သမုဒယသစၥာ၊ နိေရာဓသစၥာ၊ မဂၢသစၥာ ဟုဆိုအပ္ေသာ သစၥာေလးပါးတို႕ကို ကိုယ္တိုင္လည္း သိေတာ္မူ၊ သူတစ္ပါးတို႕ကိုလည္း သိေအာင္ေဟာေတာ္မူေသာ ၿမတ္စြာဘုရား။
၉။ ဘဂ၀ါ
ဘုန္းေတာ္ ေျခာက္ပါးႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးမွာ-
(၁) မိမိစိတ္ကိုေရာ၊ တစ္ေလာကလံုးကိုပါ အစိုးရေတာ္မူေသာ ကၠႆရိယ ဘုန္းေတာ္။
(၂) တစ္ေထာင္႔ငါးရာ ကိေလသာ ရန္ဆူး ရန္ေျငွာင္႔ေတြကို ပယ္ရွား သုတ္သင္ႏိုင္ေသာ မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္ ေလာကၠဳတၱရာ တရားတို႔ကို “ဓမၼ” ဘုန္းေတာ္။
(၃) ျပန္႔ႏွံ႔ ေက်ာ္ေစာေသာ ဂုဏ္သတင္းတို႔ႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ ယသ ဘုန္းေတာ္။
(၄) အလြန္ၾကီးမားေသာ ပါရမီရွင္ျဖစ္၍ အလြန္သပၸာယ္ အတုမရိွ က်က္သေရႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ သီရီ ဘုန္းေတာ္။
(၅) အလိုရွိေတာ္မူေလသမွ် ခ်က္ခ်င္း ခဏ ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ ကာမ ဘုန္းေတာ္။
(၆) ၾကီးမာလွေသာ လံု႔လ၊ ၀ီရိယေတာ္တို႔ႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ ပယတၱ ဘုန္းေတာ္။

Tuesday, July 6, 2010

သင္ေသသြားေသာ္

ေၾသာ္ ... လူ႔ျပည္ေလာက၊ လူ႔ဘ၀ကား
အိုရ နာရ၊ ေသရဦးမည္
မွန္ေပသည္တည့္။

သို႔တၿပီးကား၊ သင္ေသသြားေသာ္
သင္ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္
အေျခတိုးျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။

သင္၏ မ်ဳိးသား၊ စာစကားလည္း
ႀကီးပြားတက္ျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏။

သင္ဦးခ်၍၊ အမွ်ေ၀ရာ
ေစတီသာႏွင့္၊ သစၥာအေရာင္
ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း
ေျပာင္လ်က္၀င္းလ်က္ က်န္ေစသတည္း။ ။

ေဇာ္ဂ်ီ
(အိုးေ၀မဂၢဇင္း၊ အတြဲ ၅ - အမွတ္ ၁၊ ဒီဇင္ဘာလ - ၁၉၃၅ ခုႏွစ္)

Friday, April 9, 2010

(၁၀)ဌာန (၈) ဌာန လွဴဒါန္းပံု

(၁၀)ဌာန


(၁) ျမတ္စြာဘုရား
(၂) အလံုးစံုေသာ ပေစၥက ဗုဒၶါအေပါင္း
(၃) ရဟႏၱာ မေထရ္ျမတ္အေပါင္း
(၄) အရွင္သာရိပုတၱရာ (လက္ယာေတာ္ရံ ပညာအရာ အၾကီးျမတ္ဆံုး)
(၅) အရွင္မဟာေမာဂၢလန္ (လက္၀ဲေတာ္ရံ တန္ခိုးအရာ အၾကီးျမတ္ဆံုး)
(၆) အရွင္ ဗာကုလ (က်န္းမာေရးအရာအတြင္ အျမတ္ဆံုး)
(၇) အရွင္သီ၀လီ (လာလ္လာဘ ေပါမ်ားရာတြင္ အျမတ္ဆံုး)
(၈) အရွင္ဥပၸဂုတၱ (ေဘးရန္အႏၱရယ္အေပါင္းကို ႏွိမ္နွင္းပယ္ရွားေပးႏိုင္ျခင္း)
(၉) အလံုးစံုေသာ ၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီ ဆရာေတာ္အေပါင္း - အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားအား ကပ္လွဴေပးျခင္း
(၁၀) စၾကၤာ၀ဠာ အနႏၱရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္နတ္မင္းအေပါင္း -အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားအား ကပ္လွဴေပးျခင္း

ေသာက္ေရဆယ္ခြက္၊ ဆြမ္းဆယ္ပန္းကန္၊ ပန္းဆယ္ပြင့္၊ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါဆယ္ထည္၊ ဖေယာင္းတိုင္ ဆယ္တိုင္၊ အေမႊးတိုင္ ဆယ္တိုင္ စသည္ျဖင့္ လွဴတန္းနိုင္ပါတယ္။


ဘုရားစင္မွာထားဖို႔ အစီအစဥ္ကေတာ့ -
၁၊ ၉၊ ၁၀၊ ၂
၃ ၄ ၅ ၆ ၇ ၈ ၉
ဆိုျပီး ႏွစ္တန္း တန္းထားနိုင္ပါတယ္။ ပထမအတန္းက ကိုယ္က ဘုရားလွဴတာရယ္၊ ဆရာေတာ္ေတြ နတ္ေတြအတြက္ ဘုရားလွဴေပးတာရယ္၊ ပေစၥကဗုဒၶါအေပါင္းရယ္ ပါ. ဒုတိယအတန္းကေတာ့ ၇ဟႏၱာေတြေပါ့။
အထက္ပါအစီအစဥ္အတိုင္း ေသာက္ေတာ္ေရခြက္မ်ားကို တစ္တန္းတည္းလဲထားႏိုင္ပါတယ္။

အေၾကာင္းေၾကာင္း အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ ဆယ္ခြက္မလုပ္ႏိုင္ရင္လဲ ၁။ ၉။ ၁၀။ ၃ ဆိုျပီး ငါးခုပဲလည္း လွဴတန္းႏိုင္ပါတယ္။ ၃ ကိုလွဴတန္းခ်ိန္မွာ ရဟႏၱာအားလံုးကို စိတ္ထဲက မွန္းျပီးလွဴေပါ့။ ထပ္ခ်ံဳ႔ ခ်င္ရင္ေတာ့ ၁။ ၂။ ၃ ေပါ့ .... ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ နဲ႔ ရဟႏၱာေတြကို လွဴတယ္ေပါ့။ လွဴတာက တရားေပါ့။ ဒါဆို ဘုရား၊တရား၊ သံဃာ ဆိုတဲ့ ရတနာသံုးပါး ျပည့္စံုသြားတာေပါ့။ ျပီးေတာ့မွ ၀ိဇၹာဆရာေတာ္ေတြ နတ္ေတြကို ကိုယ့္အလွဴ အတြက္ အမွ်အတန္းေပးေ၀ေပါ့။


(၈)ဌာန
ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ (၁၀)ဌာနက ၉ နဲ႔ ၁၀ ကို ေနာက္တစ္ဆင့္ အေသးစိတ္လိုက္တဲ့သေဘာပါ။ ဆယ္ဌာနလိုေတာ့ ေန႔စဥ္အိမ္မွာအျမဲလွဴတန္းဆက္ကပ္ဖို႔ထက္ ခါၾကီးရက္ၾကီး၊ ေမြးေန႔၊ မဂၤလာရက္၊ အိမ္တက္ စတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ပင့္ဖိတ္လွဴတန္းတာမ်ားပါတယ္။ လွဴတန္းပံုႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။

- ယင္းပုဂိၢဳလ္မ်ား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးအား ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ကပ္လွဴႏိုင္ရင္ လွဴတန္း ေပးျခင္း။ (သူတို႔ စားသံုးရန္ လွဴတန္းျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ သူတို႔က ဘုရားကို လွဴရန္ ေပးလွဴျခင္းျဖစ္ပါတယ္။)

- ယင္းပုဂိၢဳလ္မ်ားကို တိုက္ရိုက္ ဧည့္ခံလွဴတန္းျခင္း


(၈)ဌာနပုဂိၢဳလ္မ်ား

(၁) အလံုးစံုေသာ ရဟန္း၀ိဇၨာထိုရ္ ဆရာေတာ္အေပါင္း (ဥပမာ ဘားမဲ့၊ ယကၠန္းစင္ေတာင္၊ ရွင္မထီး ...)
(၂) အလံုးစံုေသာ နတ္၀ိဇၨာထိုရ္ ဆရာေတာ္အေပါင္း
(၃) အလံုးစံုေသာ လူ၀ိဇၨာထိုရ္ ဆရာေတာ္အေပါင္း (ဥမာ ဘိုးဘိုးေအာင္၊ ဘိုးမင္းေခါင္....)
(၄) ၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီ ဆရာေတာ္အေပါင္း
(၅) ဘိုးေတာ္သၾကားမင္းႏွင့္ သာသနာေစာင့္ နတ္မင္းအေပါင္း
(၆) သူရႆရီမယ္ေတာ္ၾကီးႏွင့္ ေဒ၀ီမယ္ေတာ္အေပါင္း
(၇) ရုကၡစိုး၊ ဘုမၼာစိုး၊ အာကာသစိုး နတ္မင္းအေပါင္း
(၈) စၾကၤာ၀ဠာ အနႏၱရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ နတ္မင္းအေပါင္း

Wednesday, March 10, 2010

က်န္ရိွေနေသးေသာသက္တမ္းကိုဘယ္လိုေနၾကမလဲ ?

က်န္ရွိေနတဲ့သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ

တစ္ခါတုန္းက ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးဟာ နန္းေဆာင္ထဲကို ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ သူ၀င္လာခ်ိန္မွာ အေစာင့္ေတြက မတားဆီးလိုက္နိဳင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဘုရင္ၾကီးဆီကို တန္းေရာက္သြားပါတယ္။ ဘုရင္ၾကီးကလည္း ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးကို ေတြ ့လိုက္ရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေမးလိုက္ပါတယ္။

“အရွင္ဘုရား... ဘာမ်ားအလိုရွိပါသလဲ ဘုရား”
“ငါအိပ္ဖို ့အခန္းေကာင္းေကာင္းတစ္ခု အလိုရွိတယ္”
“အို...အရွင္ဘုရား ေနရာမွားလာျပီ။ ဒါ တည္းခိုခန္းမဟုတ္ဘူး။ နန္းေတာ္ဘုရား။”
“ေနပါအံုး။ ေမးပါအံုးမယ္။ မင္းေျပာတဲ့ ဒီနန္းေတာ္မွာ မင္း အရင္ ဘယ္သူေနသြားသလဲ”
“တပည့္ေတာ္အရင္ တပည့္ေတာ္ အေဖ ေနသြားပါတယ္။ အခု တပည့္ေတာ္ အေဖ မရွိေတာ့ပါဘူး။”
“မင္းအေဖ အရင္ေကာ ဘယ္သူေနသြားသလဲ”
“တပည့္ေတာ္ အဘိုး ေနသြားပါတယ္။ အခုေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး ဘုရား”
“မင္းအဘိုးအရင္ေကာ”
“တပည့္ေတာ္ အေဘး ေနသြားပါတယ္ ဘုရား”
“ဒါမ်ားကြာ.... နန္းေတာ္တဲ့၊ မင္းအေဖလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရျပီ၊ မင္းအဘိုးလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရျပီ၊ မင္းအေဘးလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရျပီ၊ မင္းလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရအံုးမယ္၊ ဒါတည္းခိုခန္းမဟုတ္လို ့ ဘာလဲကြာ”

ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးရဲ ့စကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ဘုရင္ၾကီးလည္း တစ္ခါမွ မစဥ္းစားဖူးတဲ့ “ေၾသာ္... ငါဟာတည္းခိုခန္းမွာ ေနေနပါလား” ဆိုတဲ့ အသိဉာဏ္သစ္တစ္ခု လင္းကနဲ ၀င္သြားပါေတာ့သတဲ့။
(ဂ်ပန္ ဇင္ပံု၀တၳဳ)

ဘုရင္ၾကီးက ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးကို အခန္းေပး မေပးေတာ့ စာထဲမွာ ဆက္ျပမထားပါဘူး။
ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးေျပာသလို အားလံုး အားလံုးဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ေခတၱခဏ ၀င္တည္းေနၾကရတာပါ။ အခ်ိန္တန္ရင္ သတ္မွတ္ရက္ေစ့ရင္ အိမ္ျပန္ၾကရမွာပါ။
ဒီေတာ့ တည္းခိုခန္းမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေနခြင့္ရအံုးမလဲ...?

လူ ့ဘ၀သက္တမ္းကို ေယဘုယ် ၇၅ႏွစ္ပဲ ထားလိုက္ပါေတာ့။ အသက္ ၄၀ ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၃၅ ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ အသက္ ၅၀ ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၂၅ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ အသက္၆၀ ရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၁၅ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။

လက္က်န္အခ်ိန္ကနည္းေနပါျပီ။ က်န္ေနတဲ့အခ်ိန္က ကိုယ့္အတြက္ သိပ္တန္ဖိုးရွိေနပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္ဟာ သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာကို ေ၀ဖန္ေနရမယ့္အခ်ိန္၊ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ေကာင္းေအာင္ပဲ ေနရမယ့္ အခ်ိန္၊ အရြယ္ျဖစ္ေနပါျပီ။

ဆိုလိုတာက သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာထက္ ကိုယ္ေကာင္းေအာင္ေနဖို ့က အဓိကပါ။

ဒီေတာ့ က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ....?
ဒီေမးခြန္းကို ေန ့တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးရမွာပါ။
ဒါဆို လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ တန္ဖိုးကို ဘာနဲ ့ဆံုးျဖတ္မလဲ။ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြနဲ ့တိုင္းတာမလား။

ဒါေတြနဲ ့တိုင္းတာလို ့မရပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးကို သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆိုတဲ့ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ပဲ တိုင္းတာရမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ ျပည့္စံုေနရင္ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ။

ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြေတာ့ရွိပါရဲ ့။ ဒါေပမယ့္ သိကၡာသံုးပါး မရွိဘူးဆိုရင္ တန္ဖိုးရွိတယ္လို ့ မဆိုနိုင္ပါဘူး။ ရာထူးဌာနႏၱရ စသည္ေတြလည္း ရွိမယ္၊ သိကၡာသံုးပါးလည္း ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ပါပဲ။

ဒါကိုေထာက္ျပီး ကိုယ့္မွာ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြ မရွိေပမယ့္ ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုပါဘူူး။ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါး တည္ေနရင္ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိကၡာသံုးပါးတည္ေအာင္ လုပ္လိုက္ရံုပါဘဲ။

မနက္အိပ္ရာထ ကိုယ္လက္သန္ ့စင္ျပီးတာနဲ ့ ဘုရားခန္းထဲသြားလိုက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ငါးပါးသီလယူလိုက္ပါ။ ဒါဆို သီလသိကၡာတည္သြားပါျပီ။ ေနာက္ ဂုဏ္ေတာ္ကို ငါးမီနစ္၊ ေမတၱာကို ငါးမိနစ္ ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆို သမာဓိသိကၡာတည္သြားပါျပီ။ ေနာက္ဆက္ျပီး ၀ိပႆနာကို ငါးမိနစ္ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ ပညာသိကၡာတည္သြားပါျပီ။

သိကၡာသံုးပါး ကိုယ့္ရင္ထဲကို ေရာက္သြားတာနဲ ့ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့သူ ျဖစ္သြားပါျပီ။ ခက္လား။ မခက္ပါဘူး။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ေပးရပါတယ္။

ျပီးေတာ့ “ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာတန္ဖိုးရွိေနတာပဲ” လို ့ အသံထြက္ျပီး သံုးၾကိမ္ေလာက္ ရြတ္လိုက္ပါ။

ေန ့ခင္းက်ရင္ တစ္ၾကိမ္ရြတ္လိုက္ပါ။ ညပိုုင္းေရာက္ရင္ တစ္ၾကိမ္ရြတ္လိုက္ပါ။ အသံနဲ ့ပါ ပူးတြဲျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးလိုက္တာပါ။

ကိုယ့္ရင္ထဲ သိကၡာသံုးပါး ေရာက္လာတာနဲ ့ စိတ္ပါ၀ါစြမ္းအားေတြလည္း အလိုလိုေရာက္လာတာပါ။ တရားသံနဲ ့ေျပာရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳလာတာပါ။

ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳသြားျပီဆိုရင္ ေနရထိုင္ရတာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျဖစ္သြားေတာ့တာပါ။ သူတစ္ပါးၾကည္ညိဳတာ မၾကည္ညိဳတာထက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳဖို ့က အဓိကပါ။

အသံထြက္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးတာကို ေလွ်ာ့မတြက္ပါနဲ ့။ အသံထဲမွာ စြမ္းအားေတြရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန ့ကို သံုးခါေလာက္ အသံထြက္ျပီး ရြတ္ဆိုပါ။ အသံကလည္း ကိုယ့္ရဲ ့စိတ္ဓါတ္တက္ၾကြမႈကို ကူညီပါလိမ့္မယ္။

တစ္ခါတေလ အဆင္မေျပမႈေတြ ၾကံဳတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာကဓံဆိုးေတြ ေတြ ့ၾကံဳတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္ အားငယ္စိတ္၀င္လာရင္ ကိုုယ့္ရင္ထဲကို သိကၡာသံုးပါး တည္ေအာင္ လုပ္လိုက္ပါ။ တည္လိုက္တာနဲ ့ ကိုယ္ဟာ တန္ဘိုးရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ။ ဒါဆို ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုေတာ့ပါ။

တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ၊ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုုယ့္ကို မုန္းေနတယ္၊ ဘာျဖစ္လဲ။ သူ ့ဟာသူ ၾကိဳက္သေလာက္မုန္း၊ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ အျခံအရံ အသိုင္းအ၀ိုင္းမရွိဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ္က မေအာင္ျမင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ ကားမရွိဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ မက်န္းမာဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ ေငြေၾကး မခ်မ္းသာဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးကို အျခံအရံအသိုင္းအ၀ိုုင္းေတြနဲ ့ ဆံုးျဖတ္တာမွ မဟုုတ္တာ။ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ပဲ ဆံုးျဖတ္တာပဲ။

အလုပ္သြားတဲ့အခါ ကားေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္ထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂုဏ္ေတာ္ေလးကို ပြားေနမယ္။ အလုပ္နားေနတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြမွာာလည္း ဂုဏ္ေတာ္ေလးကို ပြားေနမယ္။ ေနာက္ဆံုးအိမ္သာတက္ရင္လည္း ဟိုဟိုဒီဒီေတြ ေတြးမေနဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ေလးပြားတက္မယ္ဆိုရင္ ပိုုက္ဆံမကုန္ဘဲ သမာဓိသိကၡာေတြျဖစ္ေနတာပါ။။ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ရတဲ့အလုပ္ေတြမွာလည္း တတ္နိဳင္သမွ် သတိေလးကပ္ျပီး လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္လည္း ပညာသိကၡာေတြတည္ေနတာပါ။

“ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာတန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ” ဆိုတဲ့ အေတြးေလးကိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ ေသခ်ာ ထည့္ထားရမွာပါ။ တတ္နိဳင္ရင္ ကိုယ့္အိပ္ခန္းထဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္ရဲ ့အလုပ္စားပြဲေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္အျမဲ ျမင္ေနရတဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ “ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ” ဆိုတဲ့စာတမ္းေလးကို ကပ္ထားရမွာပါ။ ဒါဆို စာတမ္းကို ျမင္တိုင္း ျမင္တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းရမယ္ဆိုတာ သတိေပးျပီးသား ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။

က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းေလးကို သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ေနသြားရံုပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ ေတြးစရာ သံေ၀ဂျဖစ္ဖြယ္ ဥဒယဘဒၵဇာတ္ကေလးကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေျပာျပပါအံုးမယ္။

တစ္ခုေသာ ညတစ္ညမွာ ဥဒယဘဒၵမင္းသမီးဟာ ျပႆဒ္ထက္ တိုက္ခန္းမွာ ေနေနပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လုလင္ပ်ိဳတစ္ေယာက္ဟာ ေရႊခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ေရာက္လာပါတယ္။ ေနာက္လုလင္က မင္းသမီးကို လူပ်ိဳစကား စေျပာပါတယ္။

“မင္းသမီး... တစ္ညေလာက္ သင့္တိုက္ခန္းမွာ အတူတကြ ေနပါရေစ”

မင္းသမီးလည္း အေတာ္ထိတ္လန္ ့သြားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့ ေအာက္မွာ အေစာင့္ေတြအမ်ားၾကီး ခ်ထားလို ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးက “ဘယ္လိုလုပ္ တက္လာတာလဲ” ျပန္ေမးပါတယ္။

လုလင္ကလည္း “ငါဟာ နတ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ငါ့အတြက္ မခက္ပါဘူး။ သင္က ငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ပါလာတဲ့ ေရႊခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ ေပးပါ့မယ္” လို ့ ျပန္ေျပာပါတယ္။

ဒီေတာ့ မင္းသမီးက “သင့္ဟာသင္ နတ္သားမကလို ့ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ကၽြန္မခင္ပြန္းေဟာင္း မင္းသားမွတစ္ပါး ဘယ္သူ ့ကိုမွ မျမတ္နိဳးဘူး။ သင္ျပန္ပါေတာ့” လို ့ ႏွင္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။

ဒုတိယညက်ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳနတ္သားက ေငြခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းသမီးက ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပန္လႊတ္ပါတယ္။

တတိယညက်ေတာ့လည္း လုလင္ပ်ိဳနတ္သားက ေၾကးခြက္နဲ ့ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ခ်စ္ေရးဆိုလာျပန္ပါတယ္။

ဒီမွာတင္ မင္းသမီးက စဥ္းစားပါျပီ။ ပထမရက္မွာ ေရႊခြက္နဲ ့။ ဒုတိယရက္မွာ ေငြခြက္နဲ ့။ တတိယရက္မွာ ေၾကးခြက္နဲ ့ဆိုေတာ့ သူ ့အတြက္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးက လုလင္ကို ေမးၾကည့္ပါတယ္။

“အသင္ ေယာက်္ား...ေယာက်္ားဟာ မိန္းမကို ခ်စ္ေရးဆိုရင္ ဥစၥာပစၥည္းကို တိုးတိုးပဲ ေပးရတယ္။ သင္က ဘာျဖစ္လို ့ တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပးရတာလဲ” လို ့ ေမးပါတယ္။

ဒီေတာ့ လုလင္ပ်ိဳကလည္း ျပန္ေျဖပါတယ္။ “မင္းသမီးရယ္၊ သင့္ရဲ ့အသက္နဲ ့ ရုုပ္ရည္အဆင္းက တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ တိုးတိုးပ်ိဳပ်ိဳလာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဥစၥာပစၥည္းကို တိုးတိုးေပးမွာေပါ့။ သင္မင္းသမီးရဲ ့အသက္နဲ ့ ရုပ္ရည္အဆင္းက တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့အိုအိုလာတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ငါက ပစၥည္းကို ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပးတာပါ။ မင္းသမီးရယ္ တစ္ရက္ တစ္ည ကုန္လြန္တာကို ထားလိုက္ပါဦး။ အခု သင့္ကို ငါၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ သင့္ရဲ ့ရုပ္ရည္ အဆင္းေတြက တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ ့ အို အို လာေနျပီေလ။ တျဖည္းျဖည္း တစ္ေန ့ထက္ တစ္ေန ့ ပ်ိဳပ်ိဳလာတာမွ မဟုတ္တာ” လို ့ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ လုလင္နတ္သားက မင္းသမီးကိုု နတ္ျပည္ေရာက္ေၾကာင္း ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကို ဆက္ျပီး ေဟာျပေပးပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳက အတိတ္လူ ့ဘ၀က မင္းသမီးရဲ ့ခင္ပြန္းေဟာင္းပါ။ လူ ့ျပည္မွွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ဇနီးေဟာင္းကို လာျပီး သတိေပးတရားေဟာတာပါ။

လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ရက္ကုုန္သြားတာနဲ ့ ေသဖို ့တစ္ရက္ နီးနီးသြားတာပါ။ ေသဖို ့တစ္ရက္ နီးသြားတာနဲ ့ ကုသိုလ္ျပဳဖို ့ အခြင့္အေရးေတြ တစ္ရက္ေလွ်ာ့သြားတာပါ။ ျပီးေတာ့ တစ္ရက္ကုန္္သြားတာနဲ ့ အို အိုသြားတာပါ။ တိုး တိုးျပီး ပ်ိဳပ်ိဳ မလာပါဘူး။

ဒီတရားသေဘာကို အေျခခံျပီး ဆရာေတာ္ဘုရားေတြက “တစ္ရက္ကုန္ျပန္၊ ငါ့ရုပ္နာမ္၊ ေသရန္ တစ္ရက္နီးလာျပီ” လို ့ သတိေပးထားပါတယ္။

မနက္အိပ္ရာကနိဳးတာနဲ ့မထေသးဘဲ “တစ္ရက္ကုန္ျပန္၊ ငါ့ရုပ္နာမ္၊ ေသရန္ တစ္ရက္ နီးလာျပီ” လို ့ ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ဆင္ျခင္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သတိေပးျပီးသားျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ တစ္ေန ့တာျဖတ္သန္းတဲ့အခါ အကုသိုလ္ျပဳခ်င္စိတ္ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္သလို ကုသိုလ္ျပဳဖို ့ကိုလည္း ေသခ်ာအားထုတ္ေတာ့မွာပါ။

တစ္ရက္ကုုန္သြားတာနဲ ့ ေသဖို ့တစ္ရက္နီးလာျပီဆိုတာေလးကို သံေ၀ဂျဖစ္ေအာင္ ေသခ်ာဆင္ျခင္ရမွာပါ။

ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ ကုသိုလ္ပါရမီျဖည့္ဖို ့ အခြင့္အေရး ရက္ေတြက ပိုျပီး ရွိေနပါေသးတယ္။

ဘယ္အသက္အရြယ္ပဲ ေရာက္ေနေရာက္ေန “က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေသခ်ာေမးျပီး က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းအတြက္ “ဘ၀ပံုစံ” ကို ေသခ်ာခ်ရမွာပါ။ ကိုယ္ခ်ထားတဲ့ “ဘ၀ပံုစံ” အတိုင္း ေနသြားဖို ့ပါ။

ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါး တည္ေနရင္ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ။

အလင္းတန္းဂ်ာနယ္
၃၁.၈.၂၀၀၉

Tuesday, March 2, 2010

ေမတၱာခံယူနည္းတစ္ခု

ေမတၱာခံယူနည္းတစ္ခု

သူတပါးကို သတၱ၀ါမ်ားကို က်န္းမာခ်မ္းသာေစေၾကာင္း ေမတၱာပို႔သၾကသလို ... သူမ်ားေတြပို႔သေနၾကေသာ ေမတၱာေတြကိုလည္း ခံယူႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီေမတၱာေတြကိုခံယူျပီး ဆုေတာင္းျပဳပံုေလးတစ္ခုပါ။
ေပ်ာက္ပ်က္မသြားေအာင္ သိမ္းထားခ်င္လို႔ အခုဘေလာ့ေပၚကို တင္ပါတယ္။ အလိုရွိသူမ်ား ကူးယူအသံုးျပဳႏိုင္ၾကပါတယ


(၁) သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္အစရွိေသာ အရိယာသူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္တို႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ရင္တြင္းႏွလံုးသား၌ ၀င္ေရာက္ကိန္းေအာင္းလ်က္ တစ္ကိုယ္လံုးပ်ံ႔နွံ႔ျပီးလွ်င္ ထိုထုိေသာေမတၱာေတာ္ အာႏုေဘာ္ တန္ခိုးအာနိသင္တို႔ေၾကာင့္

ကြ်ႏ္ုပ္၏ ကိုယ္တြင္းကိုယ္ပ ႏွစ္ဌာနတို႔တြင္ ရွိၾကကုန္ေသာ ၉၆ျဖာေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာ ဟူသမွ်တို႔သည္ ယခုအခ်ိန္ကစျပီး ကြ်ႏု္ပ္၏ ကိုယ္ခႏၶာမွ ရွင္းရွင္းကင္းပ မရွိၾကကုန္သည္ ေဟာတု ျဖစ္ရပါေစသား ....

(၂) သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္အစရွိေသာ အရိယာသူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္တို႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ရင္တြင္းႏွလံုးသား၌ ၀င္ေရာက္ကိန္းေအာင္းလ်က္ တစ္ကိုယ္လံုးပ်ံ႔နွံ႔ျပီးလွ်င္ ထိုထုိေသာေမတၱာေတာ္ အာႏုေဘာ္ တန္ခိုးအာနိသင္တို႔ေၾကာင့္

ကြ်ႏ္ုပ္၏ မေကာင္းေသာေဘး၊ မေကာင္းေသာရန္၊ မေကာင္းေသာဥပါဒ္အႏၱရယ္၊ မေကာင္းေသာဇာတာေပစာ၊ မေကာင္းေသာအတိတ္၊ မေကာင္းေသာနိမိတ္၊ မေကာင္းေသာအိပ္မက္၊ မေကာင္းေသာအနိဌာ၊ မေကာင္းေသာအမဂၤလာ ဟူသမွ်တို႔သည္ ယခုအခ်ိန္ကစ၍ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ကိုယ္ခႏၶာမွ ရွင္းရွင္းကင္းပ မရွိၾကကုန္သည္ ေဟာတု ျဖစ္ရပါေစသား ....

(၃) သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္အစရွိေသာ အရိယာသူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္တို႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ရင္တြင္းႏွလံုးသား၌ ၀င္ေရာက္ကိန္းေအာင္းလ်က္ တစ္ကိုယ္လံုးပ်ံ႔နွံ႔ျပီးလွ်င္ ထိုထုိေသာေမတၱာေတာ္ အာႏုေဘာ္ တန္ခိုးအာနိသင္တို႔ေၾကာင့္

ကြ်ႏ္ုပ္၏ စားမႈ ေသာက္မႈ ၀တ္ဆင္မႈ လုပ္ကိုင္မႈ ဟူသမွ်တို႔၌ မပူမပင္ မေၾကာင့္မၾက မေတာင့္မတရဘဲနွင့္ ဣစိၦတံ ပတၱိတံ (မယံွ) (တုယွံ) ခိပၸေမ၀ သမိဇၥ်တု အလုိရွိအပ္ေသာ ဆုတို႔သည္ မၾကာခ်က္ခ်င္း ယခုလက္ငင္း ျပည့္စံုရပါေစသား။

(၄) သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္အစရွိေသာ အရိယာသူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔၏ ပို႔သၾကကုန္ေသာ ေမတၱာေတာ္အဟုန္တို႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ရင္တြင္းႏွလံုးသား၌ ၀င္ေရာက္ကိန္းေအာင္းလ်က္ တစ္ကိုယ္လံုးပ်ံ႔နွံ႔ျပီးလွ်င္ ထိုထုိေသာေမတၱာေတာ္ အာႏုေဘာ္ တန္ခိုးအာနိသင္တို႔ေၾကာင့္

ကြ်ႏု္ပ္၏ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္က်န္းမာျခင္းျဖင့္ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ေရာက္ေၾကာင္းမွန္ေသာ ၀ိပႆနာတရားထူးတရားျမတ္ကို အလြယ္တကူႏွင့္ အားထုတ္ႏိုင္ျပီး ယခုဘ၀၌ပင္လွ်င္ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာဘ၀သို႔ အလြယ္တကူႏွင့္ ကူးေရာက္ႏိုင္ျပီး နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာၾကီးကို ရပါေစသား ေရာက္ပါေစသား။

ေနတတ္၇င္ေက်နပ္စ၇ာ

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ နာယူမွတ္သားဖူးတဲ့တရားေတြထဲက အမ်ားဆံုးၾကားဖူးေနၾကတဲ့တရား တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ျဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ ျမတ္ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္ရွင္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီးမၾကာမီ ပဥၥ၀ဂီၢလို႔ေခၚတဲ့ ရဟန္းေတာ္ငါးပါးနဲ႔ စၾကာ၀ဠာတစ္ေသာင္းက လာေရာက္နာယူၾကတဲ့ နတ္ျဗဟၼာေတြကို အဦးဆံုးေဟာၾကားခဲ့တယ္ဆိုတာလဲ အမ်ားသိၿပီးသားပါ။ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့
(၁) မဇၥ်ိမပဋိပဒါလို႔ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ အစြန္းႏွစ္ဘက္လြတ္ အလယ္အလတ္က်င့္စဥ္
(၂) ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ မဂၢင္းရွစ္ပါး အက်င့္တရား
(၃) ဆင္းရဲျခင္းနဲ႔ ၎ရဲ႕အေၾကာင္းတရား၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္းနဲ႔ ၎ရဲ႕အေၾကာင္းတရား လို႔ေခၚတဲ့သစၥာေလးပါး တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္သားခဲ့ရဖူးပါတယ္။

အဲဒီတရားေဟာစဥ္ေတြအနက္ သစၥားေလးပါးထဲပါတဲ့ ဆင္းရဲျခင္းကို ေဟာတဲ့အခါ “ယံပိစၧံ န လဗၻတိ၊ တမိၸ ဒုကံၡ=လိုတာမရျခင္းဟာလဲ ဆင္းရဲျခင္းပဲ” ဆိုတဲ့ အပိုဒ္ေလးကို ၾကားမိတိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျပန္သံုးသပ္မိပါရဲ႕။ အလိုမက်မႈေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေနတဲ့ဘ၀၊ မျပည့္စံုမႈေတြေၾကာင့္ အလိုမက်ျဖစ္ရတဲ့ဘ၀မွာ ဒုကၡဆိုတာ ခ်ိဳနဲ႔လားလို႔ ေမးရေအာင္ ကိုယ့္ကိုလာမွန္တဲ့ ဒုကၡတံုးအခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ အင္းအားတစ္ခုေတာ့ လိုၾကမွာပါ။ လူဆိုတာ တစ္ေယာက္တည္းေနတဲ့အခါ အလိုမက် ျဖစ္ရသလို အမ်ားနဲ႔ ေနတဲ့အခါ မ်ိဳမက်ျဖစ္ရျပန္တာ ဓမၼတာပါ။ တစ္ခါတစ္ခါမွာေတာ့ အလိုမက်မႈေတြေရာ မ်ိဳမက်မႈေတြပါ ေရာေထြးပါလာတတ္တာေတြလဲ ရွိတတ္ေလေသးရဲ႕။

ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ မကင္းႏိုင္တဲ့ လူ႔ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ တိုေတာင္းလွတဲ့ သက္တမ္းအတြင္း အလိုမက်မႈေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ျဖစ္မလဲ? အလိုမက်မႈ တစ္ခုျဖစ္တိုင္း ဒုကၡတစ္ခုလို႔ ေရတြက္ၿပီး စုထားမယ္ဆိုရင္ ဒုကၡအတံုးအခဲေတြရဲ႕ အစုအပံုကို ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထိပ္ေပၚက တက္ၾကည့္ရင္ေတာင္ ဒုကၡပံုရဲ႕ အစအနေလာက္ပဲ ေတြ႔ျမင္ရမွာပါ။ ဒါေတာင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုကၡပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဟာဒီေလာကႀကီးထဲ ဒုကၡကို တစ္ကယ္ေတြ႔တဲ့လူကို လိုက္ရွာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ရွာတဲ့လူလည္း သက္တမ္းေစ့ၿပီး ေသသြားရံုပဲရွိမွာပါ။ ဒီေလာက္မ်ားျပားလွတဲ့ ဒုကၡေတာထဲမွာ ဒုကၡကိုေတြ႔တဲ့လူဆိုတာလဲ ၾကာေလ ရွားေလပါပဲေလ။ အဲလို ရွားလွတာနဲ႔အမွ် ဒုကၡရဲ႕အရသာဆိုတာလဲ ခါးသီးရမည့္အစား ပ်ားရည္စက္ပမာ ခ်ိဳျမတဲ့ အသြင္ေဆာင္လာပါေတာ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ လူဆိုတာ ဒုကၡပ်ားရည္အိုးထဲ ရုန္းမရ၊ ကူးမႏိုင္ျဖစ္ၿပီး နစ္ေနတဲ့ သနားစရာသတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္း ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခံယူေလ့မရွိပါဘူး။ အဲဒီလို မခံယူတတ္လို႔လဲ နစ္ၿပီးရင္း နစ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္က ႏႈတ္ဆက္ေတာ့မယ္ဆိုမွ အသိတရား၀င္လာၿပီး “ဟာ---ငါ အသိေနာက္က်ေလျခင္း” လို႔ အေတြးေပါက္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ “ေနာက္က်ျခင္းအားလံုးထဲမွာ အသိေနာက္က်ျခင္းဟာ အဆိုး၀ါးဆံုးေသာ ေနာက္က်ျခင္းတစ္ခုျဖစ္တယ္” ဆိုတဲ့ အသိမ်ိဳး မရလိုက္ခင္မွာပဲ ထြက္သက္က သူ႔ကို အၿပီးအပိုင္ ႏႈတ္ဆက္သြားပါၿပီ။

ဆရာသမား တစ္ေယာက္ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို အမွတ္ရမိပါေသးတယ္။ “လူဆိုတာ ေသဖို႔လြယ္တယ္ကြာ့၊ ဒါေပမဲ့ ေနဖို႔ေတာ့ ခက္တယ္” တဲ့။ အဲဒီတုန္းက သူ႔စကားကို နားမလည္ခဲ့ရိုးအမွန္ပါ။ လူတိုင္းေသရမွာေၾကာက္ေနတာ သိရက္သားနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီစကားေျပာရလဲလို႔ေတာင္ ေတြးမိလိုက္ပါေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းကပါ။ အခုတေျဖးေျဖးျခင္း ေတြးၾကည့္ေတာ့မွ ဆရာ့စကားရဲ႕ အဓိပၸါယ္ေလးနက္မႈရွိပံုကို တေရးေရးျမင္ေယာင္လာမိေတာ့တယ္။ ေသတာ ဘာမွမဆန္းဘူး ဆိုတာ လူတိုင္းသိတယ္။ အဲဒီလို ဘာမွမဆန္းဘူးလို႔မွတ္ယူထားလို႔လဲ အခ်ိဳ႕ဆို ေသျခင္းအေပၚ ဒုကၡလို႔ေတာင္ မျမင္ၾကေတာ့ဘူး။ သစ္ပင္ေပၚက သစ္ရြက္တစ္ရြက္ ေႂကြက်သေလာက္ပဲ ေအာင့္ေမ့လာတတ္ၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေသတဲ့ကိစၥကို ဆန္းတယ္လို႔ ျမင္တာ၊ သုိ႔မဟုတ္ တကယ့္ဒုကၡလို႔ျမင္တာ တစ္ေယာက္ပဲ သမိုင္းမွာေပၚဖူးတာပါ။ သိဒၶတၳ။ ဒါေၾကာင့္လဲ က်ေနာ္တို႔လုိ ေနာက္လူေတြမွတ္သားနာယူလို႔ မကုန္ခမ္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို သူ႔တရားေတြက မ်ားျပားေနရတာေပါ့။

သိဒၶတၳကေတာ့ ေသတာဆန္းတယ္လို႔ ေတြးမိတဲ့အတြက္ မေသရာလမ္းစဥ္ကို သူကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ေအာင္ရွာၿပီး သူမ်ားကိုလည္း ညႊန္ျပခဲ့တယ္။ က်ေနာ့္ဆရာသမားကေတာ့ “ေသဖုိ႔လြယ္တယ္၊ ေနဖို႔ခက္တယ္” လို႔ေတြးမိၿပီး ေနဖို႔လမ္းစဥ္တစ္ခုကို သင္ျပေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီလမ္းစဥ္ကေတာ့ “ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာျဖစ္တယ္” တဲ့။ ဟုတ္တယ္။ မေက်မနပ္နဲ႔ ၿငီးတြားေနတဲ့ လူေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ မေနတတ္လို႔ ျဖစ္ေနတာ ရာခိုင္ႏႈံးအေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲလိုၿငီးတြားေနတဲ့ လူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ “ဒီလိုျဖစ္ရတာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေၾကာင့္ပါလားရယ္” လို႔ ေတြးမိတဲ့လူ အေတာ္နည္းပါးလွပါတယ္။ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မေက်နပ္မႈအတြက္ တရားခံကို ရွာတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်န္ထားမိတတ္ၾကတယ္။ က်ေနာ့္ဆရာသမားေပးတဲ့ “ေက်နပ္ေအာင္ ေနနည္း” ကေတာ့ “ျဖစ္လာတဲ့ ျပႆနာအတြက္ အရင္ဆံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ တရားခံရွာပါ” တဲ့။

အဲဒီနည္းဟာ က်င့္သံုးၾကည့္ေလေလ ထိေရာက္မႈရွိေလေလ ဆိုတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ျဖစ္လာရတဲ့ျပႆနာတစ္ခုအတြက္ အေၾကာင္းဆိုတာ သူမ်ားမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲလို႔ သိလိုက္တဲ့အခါ ျပႆနာရဲ႕ ေဘာင္ဟာ ေတာ္ေတာ့္ကို က်ဥ္းေျမာင္းသြားတာ သိရတယ္။ အဲဒီလို သိလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ့္အနားက လူေတြအေပၚမွာေရာ၊ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြအေပၚမွာပါ ထိုးခ်င္တင္တင္ျဖစ္ေနတဲ့ လက္ညႈိးဟာ ကိုယ့္ဆီပဲ ေနာက္ဆံုးျပန္ေရာက္လာၿပီး ျပႆနာဟာလည္း ေျပလည္သြားတတ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ျပႆနာျဖစ္တယ္၊ ျပႆနာျဖစ္တယ္ ဆိုတာ အဲဒီျပႆနာကို သူမ်ားဆီလႊြဲခ်လို႔ ျဖစ္ရတာက ခပ္မ်ားမ်ားကလား။

ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျပႆနာအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၿပီး လက္ညိႈးထိုး သံုးသပ္လိုက္တဲ့အခါ---
(၁) ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္အေပၚ အျမင္ေစာင္းျခင္းလည္း နည္းပါးသြားမယ္၊
(၂) ကိုယ့္ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ကို ျမင္ၿပီး ေနာက္တစ္ခါ မျဖစ္မိေအာင္ သတိထား လုပ္ေဆာင္တတ္သြားမယ္၊
(၃) အလိုမက်မႈေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚရလာတဲ့ ဒုကၡပံုႀကီးလဲ တေျဖးေျဖး ေလ်ာ့ပါးသြားမယ္။
စသျဖင့္ စသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီးထြက္လာမွာပါ။ “ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္မယ္” ဆိုတဲ့ စကားအျပင္ ဆရာသမားက ဆက္ေျပာေသးတယ္ “ေသတတ္ရင္ နတ္ျဖစ္မယ္” တဲ့။ ဒီေနာက္စကားရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဟာလဲ ဖြင့္ဆိုခ်င္သလို ဖြင့္ဆို ျပည့္၀ေနမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဘ၀မွာ ေနတတ္ေအာင္ ေနေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေသတတ္ေအာင္ က်င့္ႀကံေနတာနဲ႔ အတူတူပဲလို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ယူဆတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေနတတ္ေအာင္ ေနရင္ ဒီဘ၀မွာလဲ ေက်နပ္မယ္၊ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာရွိေနရင္လည္း အဲဒီေနာင္ဘ၀မွာ လူေကာင္းနတ္ေကာင္းျဖစ္မွာ မလြဲဘူးဆိုတာ ယုံၾကည္ပါတယ္။ အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ “ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါပဲ”။